Yamaha Fjr1300

Ik heb 22.000 kilometer gereden op een FJR1300 uit 2003 in drie landen en was echt onder de indruk van de manier waarop Yamaha de opdracht bij de eerste poging tot een goed einde bracht. Die inline-four van 1298 cc trekt hard vanaf 3.000 tpm en schiet absoluut boven de 7.000. Het is geen luie tourermotor, het is een sportfiets die bereid is om je bagage te dragen. De asaandrijving betekent geen onderhoudsparanoia op lange afstanden, en de geïntegreerde fietstassen sluiten goed af en zijn voorzien van een integraalhelm aan elke kant, wat voor de hand liggend klinkt, maar toen niet gebruikelijk was. Eerlijk gezegd: 289 kg is zwaar genoeg dat een ommezwaai op een parkeerplaats je dag verpest, de standaard voorruitbuffetten zijn slecht voor lange rijders, zelfs op volle hoogte, en de warmte die in het zomerverkeer naar je dijen sijpelt, is echt onaangenaam.

Na 40.000 kilometer op mijn Gen 2 FJR kan ik je vertellen dat dit ding snelwegen opeet als geen ander, tegen elke prijs — het fly-by-wire gaspedaal van het A-model is zijdezacht, en de herziene vering heeft de wegligging echt veranderd ten opzichte van het ietwat slappe gevoel van de eerste generatie. Die vier-in-lijn trekt met een dieselachtige kracht vanaf 3.000 tpm en voelt nooit gespannen aan op de snelweg, waar de kuip eigenlijk zijn grootste deel verdient door je echt buffetvrij te houden tot boven de 180. Het gewicht is echter reëel: 289 kilogram is een getal dat je voelt bij elke langzame parkeermanoeuvre en elke keer dat je het op grind laat vallen, wat gebeurt. ABS is elke cent van de optieprijs waard, en als de uwe het niet heeft, monteer het dan of wees voorzichtig op koude ochtenden.