Suzuki Djebel 250

İki yıl boyunca 92 Djebel'de yaklaşık 18.000 km koştum, zamanı Tohoku orman yolları ile Tokyo'ya gidip gelme arasında ayırdım ve bisiklet beni bir kez bile mahsur bırakmadı. Bu hava soğutmalı 249 cc'lik tekli, 26 atını etkileyici değil kullanışlı hissettiriyor - 4.000 rpm'den temiz bir şekilde çekiyor, 100 km/s konforlu bir seyir sürüşüne yerleşiyor ve motorun tam olarak ne kadar zor çalıştığını gösteren güven verici bir mekanik gıcırdağı var. Koltuk yüksekliği ve geniş çubuklar gevşek çakıllarda size gerçek bir güven verir, ancak bu 855 mm'lik sele kısa sürücüleri hızlı bir şekilde ayırır ve stok koltuk yaklaşık 90 dakika sonra bir tahtaya dönüşür. Hayal kırıklığı yol hızıdır - 120 km/s'nin üzerindeki sürekli otoyol hızları, motorun öfkeyle vızıldamasına ve yakıt tüketiminin artmasına neden olur, bu da onu hırstan ziyade kısıtlamayı ödüllendiren bir bisiklet haline getirir.

Gen 2'deki yağ soğutmalı motor gerçek bir gelişmedir - daha yumuşak güç dağıtımı ve yaz günlerinde sağ bacağınızı belirgin şekilde daha az ısı pişiriyor, ancak 23 at hala ışıklar dışında herhangi bir drag yarışını kazanamayacak. Hokkaido çakıllı yollarında ve Vietnam dağ geçitlerinde 15.000 km yol kat ettim ve revize edilmiş süspansiyon, dar asfalt geçişlerinde çok zorlandığında tahmin edilebileceği gibi çöküyor olsa da, revize edilmiş süspansiyon cezayı dramatik bir şekilde emiyor. Dar 855 mm'lik koltuk, kısa boylu sürücüleri endişelendirecek kadar uzundur, ancak ince şasi ayağınızı kolayca vurmanıza izin verir ve bu da sizi yavaş teknik arazide kurtarır. 3.5L/100km civarındaki yakıt tüketimi gerçekten etkileyici ve bu motor temel bakımla 60.000 km'ye ulaşacak - zayıf noktaları vasat stok lastikleri ve sıcak peynir sıkmak gibi hissettiren ön frendir.