Honda St1300 Pan European

Ik heb 40.000 km gereden op een ST1300 uit 2004 en dat heeft mijn manier van touren fundamenteel veranderd. Dit ding verslindt snelwegkilometers met een kalmte die grenst aan griezelig, de V4 rijdt netjes van 3.000 tpm helemaal naar een aangegeven 220 km/u zonder drama. De kuipbescherming is echt toonaangevend in zijn klasse; ik heb door Schotse stortbuien en zijwinden van de Alpen gereden, waar ik minder uitgeput aankwam dan mijn passagier eruitzag. Dat gezegd hebbende, 296 kg is geen getal dat je negeert. Als je hem eenmaal op een parkeerplaats laat vallen, voel je hem een week lang in je rug, en filteren met lage snelheid in het stadsverkeer is een constante onderhandeling waarbij massa en warmte van die motor naar je binnenkant van de dijen stroomt. De gekoppelde ABS-remmen zijn vertrouwenwekkend op nat asfalt, maar voelen enigszins houtachtig aan in vergelijking met moderne systemen, en de originele harde bagage, hoewel goed geïntegreerd, raakt verrassend snel zonder volume voor serieuze tochten met twee personen.

Na 18 maanden en ongeveer 22.000 km op een ST1300 uit 2009 kan ik je vertellen dat de V4 echt verslavend is — die soepele, lineaire stijging van 4.000 tpm naar boven zorgt ervoor dat inhalen op de snelweg moeiteloos en bijna meditatief verloopt. De herziene brandstofinspuiting heeft het tanken bij lage snelheid aanzienlijk verbeterd in vergelijking met eerdere modellen; voorbij is dat abrupte gaspedaal waar oudere Pan-Europese eigenaren over klaagden op rotondes. Het gewicht is reëel en onvergeeflijk bij langzame parkeermanoeuvres — 296 kg betekent dat een omvallen op looptempo een dure, gênante oefening is — maar als je eenmaal boven de 20 km/u rijdt, verdwijnt hij gewoon en snakt de fiets verrassend goed naar iets van dit formaat. Wat me na jaren van nieuwere concurrentie frustreert, is dat Honda zich tevreden voelde met polijsten in plaats van echt te evolueren: het zwaartepunt ligt hoog, het schermbuffetten slecht voor iedereen die groter is dan 180 cm, en de bagage, hoewel praktisch, ziet eruit alsof ze in een mum van tijd is vormgegeven.