Bmw K 1200 Gt

Przejechałem 22 000 km na K1200GT 2004 w ciągu dwóch sezonów, a ten inline-four naprawdę uzależnia - ciągnie mocno z 4000 obr./min i po prostu idzie dalej, z mechaniczną pilnością, która nie przypomina bokserskiego BMW. Półaktywne zawieszenie było czarodziejskie w 2003 roku, wchłaniając złącza dylatacyjne autostrady, zachowując kompozycję za pomocą szybkich zamiatarek, chociaż czasami myślało się o nagłych nierównościach środkowych narożników. Ergonomia jest polaryzująca: szeroka, lekko pochylona do przodu pozycja pięknie pasuje do sześciogodzinnego treningu płyty, ale niżsi zawodnicy będą walczyć z tymi 287 kg na przystankach paliwa. Moim największym problemem była wczesna skrzynia biegów - niezgrabne fałszywe neutrale między drugim a trzecim były codzienną irytacją, a zintegrowane sakwy, choć inteligentne w koncepcji, miały mechanizmy zatrzaskowe, które czuły się o pokolenie za resztą roweru.

Pojechałem 18 000 km na K1200GT z 2007 roku i naprawdę na nowo zdefiniował to, czego oczekiwałem od roweru turystycznego - ten inline-four ciągnie się jak turbina z 4000 obr./min w górę i nie kończy się, dopóki nie zobaczysz prędkości, które denerwują Twoją licencję. Zmieniona ESA jest transformacyjna; przełączanie między środkowym zakrętem Comfort i Sport na przepustce Alpine faktycznie działa, a różnica jest natychmiast odczuwalna, a nie tylko teoretyzowana. To powiedziawszy, 287 kg to prawdziwa liczba — powolne manewry parkingowe wymagają szacunku, a jeśli masz mniej niż 180 cm, masz intymną relację z palcami na każdym sygnale świetlnym. Wcześniejsze podłużne opakowanie silnika nadal powoduje sporadyczne okresy wibracji około 5500 obr./min, które buczą nadgarstki na długich płytach, ale przepustnicę przekraczają 7000 i natychmiast zapomnisz o każdej reklamacji.