Yamaha Tdm900

Kolejność strzału 270° nadaje temu równoległemu bliźniaczowi mocny, przylegający do typu V charakter, który naprawdę zaskakuje - pociągnij przepustnicę z 3500 obr./min, a ten szczyci się prawdziwym chrumkiem, sprawiając, że przejazdy po autostradzie są łatwe i satysfakcjonujące przełączanie górskie. Głowica z 5 zaworami na cylinder wydaje się nadmiernie zaprojektowana na papierze, ale w praktyce zapewnia gładkie, szerokie pasmo mocy bez nieprzyjemnych kroków. To, co zabija doświadczenie pierwszej generacji, to pojedyncza przednia tarcza — jest żenująco niewystarczająca dla roweru o wadze 206 kg z prawdziwą ambicją sportowo-turystyczną, a w ciągu miesiąca będziesz poszukiwać ulepszeń. Konwencjonalne widelce również źle nurkują przy silnym hamowaniu, co zwiększa brak pewności siebie w przednim końcu dokładnie wtedy, gdy jest to najbardziej potrzebne.

Gen 2 TDM900 to rower, po który sięgnąłem rano, kiedy nie mogłem zdecydować się między kilkoma latami dwudziestymi a autostradą - obsługuje oba bez reklamacji. Ta kolejność strzelania 270° nadaje równoległemu bliźniaczowi prawdziwy charakter bliźniaka V; jest to satysfakcjonujący lup przy niskich obrotach i prawdziwy chrzęk w średnim zakresie, który sprawia, że wyprzedzanie na drogach B wydaje się bezproblemowe, a nie szalone. Poprawiony wtrysk paliwa oczyścił rozmoczoną reakcję przepustnicy, która nękała pierwszą generację, chociaż nadal nieznacznie się potyka w zakresie prędkości miejskich od 3000 do 4000 obr./min, jeśli jesteś leniwy ze sprzęgłem. Moim uczciwym podejściem jest ochrona przed wiatrem — mały ekran i pozycja pionowa sprawiają, że klatka piersiowa uderza powyżej 130 km/h, a przy 215 kg jest zauważalnie ciężka, gdy zmagasz się z bocznego stojaku na pochyleniu.