Yamaha Tdm850

De 270 graden slinger geeft deze twin een V-twin-hartslag die Yamaha's marketing nooit echt heeft vastgelegd: hij trekt hard vanaf 3.500 tpm en maakt inhalen in de echte wereld moeiteloos op A-wegen. Ik heb 400 mijl gereden op de mijne en de rechtopstaande zitpositie is echt comfortabel, hoewel de conventionele vorken slecht duiken bij hard remmen en vaag aanvoelen vergeleken met alles wat Europees is uit dezelfde tijd. De stoel ziet er breed en veelbelovend uit, maar het schuim geeft het na ongeveer drie uur op en de windbescherming is matig, ondanks de omvang van de kuip. Voor een avonturier uit het midden van de jaren 90 die niemand echt wist te categoriseren, is hij verrassend capabel. Verwacht alleen niet dat hij scherp is in de bochten of blij is als hij wordt opgejaagd.

De Gen 2 TDM850 heeft het meeste van wat mensen irriteerde aan het origineel opgelost: de USD-vorken veranderden het gevoel van de voorkant van vaag naar echt vertrouwenwekkend, en de herziene kuip zorgt ervoor dat de wind van je borst blijft tot meer dan 130 km/u. Die 270 graden twin trekt hard vanaf 3.500 tpm en voelt nooit gespannen aan; het is niet spannend, het is beter dan opwindend — hij is betrouwbaar en sterk dankzij echte bergpassen vol bagage. De stoel begint na ongeveer 300 km te zwaar te worden en de spiegels trillen tot nutteloosheid boven de 6.000 tpm, wat op een fiets van 200 km/u ronduit gênant is. De beschikbaarheid van onderdelen wordt nu beperkt, en de elektriciteit op exemplaren met een hogere kilometerstand staat erom bekend gremlins te ontwikkelen waarmee u fantoomstoringen achtervolgt.