Yamaha Fazer 1000

Yamaha wzięła silnik R1, lekko zmiękczyła profile krzywki, przykręciła do półowiewki i prawdziwego siedzenia i jakoś stworzyła coś przyjemniejszego niż rower dawcy do 90% jazdy w prawdziwym świecie. Krzywa momentu obrotowego jest gruba i nadaje się do użytku od 4000 obr/min w górę, a ten 20-zaworowy silnik ciągnie z prawdziwą dziłością ponad 8000 - nigdy się nie nudzisz. Ochrona przed wiatrem jest przeciętna po 150 km/h, a ekran generuje turbulencje, a nie eliminuje je, co starzeje się na autostradach. Fotelik jest naprawdę użyteczny, lusterka faktycznie działają, a ta rzecz pokonuje 500 km dni bez niszczenia nadgarstków - coś, czego żaden czysty motocykl sportowy tej epoki nie mógłby twierdzić.

Przejechałem 18 000 km na FZ1 Fazer z 2008 roku i to zmieniło moje oczekiwania co do tego, jaki powinien być rower do wszystkiego. Ta linia międzyplanowa o pojemności 998 cm3 mocno ciągnie się z 4000 obr./min i absolutnie krzyczy ponad 9000 — nie jest to kucyk z jedną sztuczką jak niektórzy turyści z nagich pochodnych, naprawdę ekscytujące jest odwrócenie półowiewki na autostradach bez zamieniania roweru w lodówkę lub szklarnię, chociaż bufet powyżej 160 km/h uderza w kask, jak ktoś wielokrotnie uderza cię książką telefoniczną. Moim prawdziwym chwytem jest zawieszenie standardowe, które wydaje się wyraźnie budżetowe dla roweru w tej cenie - widelce nurkują żenująco pod ostrym hamowaniem, dopóki ich nie odwrócisz - a tankowanie około 4 000—5 000 obr./min na niskich biegach jest wystarczająco nacięte, aby powolny ruch był naprawdę irytujący.