Triumph Tiger 955i

Triple 955 ciągnie mocno z prędkością 4000 obr./min i brzmi naprawdę dziko przy pełnym hałasie — nic z BMW ani KTM nie pasowało do tej nuty wydechowej. Wtrysk paliwa był prawdziwym krokiem naprzód w stosunku do starego węglowodanowego Tiger 900, zimne rozruchy stały się bezdramatyczne, a reakcja przepustnicy znacznie się oczyściła, chociaż wczesne mapy ECU pozostawiły niewielkie płaskie miejsce około 3500 obr./min, które wymagało ponownej mapy, aby poprawnie naprawić. Przy 220 kg Tygrys nie jest lekki, a każdy kilogram poczujesz na ciasnym singletracku lub po upuszczeniu go na odległej drodze pożarowej - talerz bash zarabia się. Długie dni w siodle są naprawdę wygodne, zawieszenie jest wystarczająco pluszowe, aby załadować turystykę bez wahania, ale sprzężenie zwrotne z przodu na temat limitu jest niejasne, a hamulce wymagają mocnych, przemyślanych wejść, a nie progresywnego ściskania.

Model 955i Gen 2 trafia do tego słodkiego miejsca, w którym chrzęk średniej klasy trójkąta - pilny z 4000 obr./min i naprawdę muskularny o 6500 - sprawia, że praca jest łatwa zarówno na załadowanych, jak i pustych górskich drogach. Poprawione mapowanie FI firmy Triumph rozwiązało najgorsze z porwania przepustnicy wcześniejszej generacji, chociaż nadal odczuwasz lekkie wahanie, gdy w zimnych warunkach nie wyleczy się bezczynnie, gdy żadna ilość rozgrzewki nie wyleczy w pełni. Udoskonalenia zawieszenia są prawdziwe; ten rower śledzi uczciwe i osadzone na zepsutych drogach B w sposób, w jaki Gen 1 nigdy do końca nie zarządzał, nawet jeśli widelec nadal nurkuje mocniej niż byś chciał podczas późnego hamowania przy pełnym obciążeniu. Przy mokrym 220 kg nie ma wagi pierza, a siedzisko 845 mm będzie miało krótsze palce na skrzyżowaniach, ale gdy się toczy, masa znika i po prostu pozostanie z tym wspaniałym wyciem potrójnym, mocno ciągnącym się w kierunku horyzontu.