Mv Agusta F4 1000

De 998cc-motor is een openbaring: hij trekt hard vanaf 6.000 tpm en schreeuwt absoluut tot boven de 10.000 met een inlaatgehuil waardoor de haren op je nek rechtop staan, maar onder de 4.500 tpm is hij klonterig, heet en prikkelbaar, net als een dier in een kooi. De Showa-ophanging is een echte verbetering ten opzichte van de eerdere jaren 750, hoewel hij nog steeds niet kalm is op erg ruw asfalt in het midden van de bocht, wat de geest aanzienlijk concentreert. Ergonomie is brutaal en compromisloos: na 90 minuten verplaats ik elke paar minuten mijn gewicht om de pols- en kniebelasting te beheersen, en de ventilatieopeningen in de kuip pompen de warmte met lage snelheid rechtstreeks naar je binnenkant van de dijen. Dat weerhield me er niet van om elke keer als ik hem aanzette te grijnzen als een idioot, maar ik heb het eerste jaar ook meer besteed aan onderhoud dan aan brandstof.

De herziene binnenkant van de R-variant heeft de F4 echt veranderd in iets scherpers: die inline-vier schreeuwt tot meer dan 10.000 tpm met een agressie die na twee seizoenen eigendom nog steeds haren doet rijzen. Veranderingen in de chassisgeometrie hebben de besturing aanzienlijk aangescherpt ten opzichte van de basis 1000, en hij baant bergwegen met een precisie die ervoor zorgt dat Ducati's vaag aanvoelen. Maar de hitte is meedogenloos in het verkeer, de stoel zal je onderrug binnen 90 minuten vernielen, en de onderhoudsintervallen komen met rekeningen die je doen twijfelen aan je levenskeuzes. Je rijdt op deze fiets omdat niets anders er zo uitziet of klinkt — niet omdat het verstandig is.

De 312 is de F4 die tot het logische, irrationele uiterste is doorgevoerd: titanium bevestigingen, agressieve nokken en een compressieverhouding waarvoor eersteklas brandstof en een warme motor nodig zijn voordat je zelfs maar denkt aan gasgeven. Onder de 7.000 tpm voelt hij bijna lui aan, een weloverwogen tease, dan slaat het inlaatgebrul toe en komen er 175 pk bij met een snelheid die ervoor zorgt dat moderne superbikes beheerd en zacht aanvoelen. Ik heb twee baanseizoenen met de mijne gereden en één onverstandig woon-werkverkeer in de winter; het onderhoudsschema is meedogenloos, de servicekosten zijn oogstrelend en de carrosserie krast als je het verkeerd bekijkt. Maar blijf zitten, luister naar dat rechtlijnige gejank van de versnellingsbak, en elke factuur wordt iets vergeeflijker.