Kawasaki Ninja Zx-10r

Kawasaki wyszło kołysząc się z ZX-10R i to naprawdę mnie przestraszyło, gdy po raz pierwszy złamałem przepustnicę powyżej 8000 obr./min - ta wbudowana w powietrze wbudowana ramą wbudowana w powietrze nie zwiększa mocy, ale ją detonuje. Ergonomia jest brutalnie zaangażowana, nadgarstki załadowane na wszystko oprócz toru, a wczesna konfiguracja zawieszenia jest wystarczająco sztywna, aby grzechotać wypełnienia na niejednolitej drodze B. Ale na torze ten rower jest rewelacją: 183 kg mokry z 180 koni to połączenie, które wydaje się niemal nieodpowiedzialne, a podwozie nagradza agresywną jazdę bezpośrednią jazdą, której R1 i CBR nie mogły do końca dorównać w tym roku. Nie jest to przyjazna maszyna - nie ma kontroli trakcji, nie ma trybów jazdy, tylko przepustnicy i konsekwencji - ale dla kierowców, którzy chcieli najbardziej skoncentrowanego narzędzia, jakie kiedykolwiek zbudował Kawasaki, ZX-10R pierwszej generacji zapewnił dokładnie to.

Generacja 2 ZX-10R naprawiła większość tego, co sprawiało, że oryginał wyglądał jak goło oswojone zwierzę — poprawiona geometria podwozia w rzeczywistości pozwala bezpiecznie przenosić prędkość zakrętu zamiast białe kostki na każdym zakręcie. Ten krzykacz o pojemności 998 cm3 mocno ciągnie z około 8000 obr./min i nie wyłącza się, dopóki ogranicznik prędkości nie uderzy cię, a podczas pełnego rozmowy na torze naprawdę rzuca wyzwanie, abyś nadążył za maszyną, a nie na odwrót. Jazda uliczna jest miejscem, w którym pokazują kompromisy: mapowanie silnika poniżej 6000 obr./min jest nadal wystarczająco grudkie i nagłe, aby spowolniony ruch był naprawdę irytujący, a zawieszenie podstawowe, choć ulepszone w porównaniu z generacją 1, szybko znika ze swojej głębokości, jeśli nosisz słup lub uderzasz na słabo nawierzchniowe drogi B. Jest to odpowiednie narzędzie dla zawodników noszących legalne tablice drogowe, a jeśli podejdziesz do niego w ten sposób, jest to głęboko satysfakcjonujące - podejdź do niego od niechcenia i ukarze cię za to.

ZX-10R Gen 3 to miejsce, w którym Kawasaki przestał przepraszać i zaczął się kołysać — ten zawór podtrzymujący palce pozwala pilnie obracać silnika, co naprawdę zaskoczy Cię, gdy po raz pierwszy pokonasz go po 10 000 obr./min. Nowa aluminiowa rama przekształciła obsługę z nieco niejasnego Gen 2 w coś, co faktycznie komunikuje się przez twoje dłonie, chociaż nagradza zaangażowanie i absolutnie karze połowę mierzy środkowy zakręt. Na ulicy jest to wyczerpujące w najlepszy i najgorszy sposób: tankowanie przy niskich otworach przepustnicy jest wystarczająco gwałtowne, aby filtrowanie w korku było ćwiczeniem na skurcze nadgarstka, a zawieszenie podstawy jest ustawione dla wyścigowego o wadze 70 kg, a nie dla 90-kilogramowego weekendowego wojownika z plecakiem. Ale zabierz to na dzień torowy i nagle wszystko klika - to jeden z tych rowerów, który sprawia, że czujesz się lepszym kierowcą niż prawdopodobnie jesteś, aż przypomni ci, że nie jesteś.