Kawasaki Ninja 250

Pojechałem prawie 30 000 km na '98 EX250 i nadal szanuję to, czego wymagał ode mnie ten rower - nie mogłeś być leniwy, musiałeś pracować na obrotach i to cię za to nagrodziło. Ten równoległy bliźniak nie wytwarza poważnej mocy aż do 9000 obr./min, więc początkujący, którzy go chwytają, nic nie otrzymują, ale jeźdźcy, którzy uczą się go obracać, odkrywają naprawdę satysfakcjonującą maszynę. Ergonomia jest ciasna dla każdego powyżej sześciu stóp, zawieszenie jest wystarczająco miękkie, że agresywne pokonywanie zakrętów szybko ujawnia swoje granice, a silnik chłodzony powietrzem jest zauważalnie gorący w letnim ruchu. Ale obsługa jest uczciwa, owiewka dość dobrze redukuje wiatr przez długie dni na autostradzie, a dostępność części w tym 20-letnim okresie produkcyjnym jest nadal doskonała.

Gen 2 EX250J był rewelacją, kiedy spadł — wreszcie 250, który wyglądał jak prawdziwy rower sportowy zamiast zabawki, a chłodzony cieczą równoległy bliźniak nagradza zawodników, którzy faktycznie uczą się korzystać z zakresu obrotów, ciągnąc najmocniej powyżej 8000 obr./min z zaskakująco uzależniającym szarciem przy czerwonej linii 11 000 obr./min. Przejechałem prawie 12 000 km na jeden przez osiemnaście miesięcy dojazdów do pracy i weekendowych przejazdów kanionem, a pewność podwozia jest tym, co pozostaje w ręku - szybko steruje, utrzymuje linię i nigdy nie karze korekty w środkowej części zakrętu tak, jak to potrafią większe rowery. Oszczędność paliwa jest naprawdę głupia - dobra przy około 3,5 l/100 km, a części są tanie, ponieważ milion ludzi kupiło te rzeczy. Uczciwe słabości: praca na słupkach jest nieszczęśliwa dla osób powyżej 60 kg, ochrona przed wiatrem przy prędkości 130+ km/h to ciągły trening ramion, a jeśli masz ponad 180 cm, poczujesz się, jakbyś składał się w szafce na dokumenty podczas dłuższych przejazdów.