Honda Vt1100 Shadow

De 1099cc V-twin trekt hard vanaf 2.500 tpm met een borstgevoelde plof waardoor je het bescheiden aantal pk's vergeet — koppel is hier het hele verhaal, en Honda heeft het de eerste keer goed gedaan. Asaandrijving betekent geen gedoe met de ketting, en na 30.000 kilometer voelt de aandrijflijn nog steeds strak aan; die bouwkwaliteit is de reden waarom deze fietsen in 2024 nog steeds rijden. Het gewicht op nat wegdek van 263 kg komt meteen tot uiting op parkeerterreinen en langzame U-bochten — de lage stoel bespaart u geld, maar u bent zich er altijd van bewust dat u de echte massa beheert. De trommelrem aan de voorkant is bij vroege voorbeelden eerlijk gezegd het zwakke punt; het zal je afremmen, maar het moderne verkeer vereist meer vertrouwen dan het biedt.

De Gen 2 Shadow repareert het probleem met de carburateur dat motoren uit het begin van de jaren '85-'86 teisterde — koude starts zijn nu slechts een choke-pull en twee minuten geduld, geen ritueel. Die 1099cc V-twin schreeuwt niet; hij trekt vanaf 2.000 tpm met een vlezige, gezaghebbende dreun waardoor inhalen op de snelweg moeiteloos aanvoelt, zelfs als het cijfer van 50 pk er op papier bescheiden uitziet. De zithoogte van 665 mm is echt toegankelijk voor kleinere rijders, en bij lage snelheden is de balans vergevingsgezind genoeg dat 249 kg nat gewicht zich zelden voordoet. Het echte probleem zijn trillingen bij hoge snelheden van meer dan 130 km/u — de spiegels vervagen tot nutteloosheid en je handen raken gevoelloos tijdens een twee uur durende rit op de snelweg, dus deze fiets beloont achterwegen met twee rijstroken veel meer dan dreunen op de snelweg.

Ik heb 22.000 mijl gereden op een ACE uit 2001 en de 1099cc V-twin gaf me nooit het gevoel bedrogen te zijn. Die koppelpiek bij 3.000 tpm betekent dat je hard rijdt voordat de meeste rijders zelfs maar aan het schakelen denken, en op de snelweg twee voelde echt moeiteloos aan in plaats van net voldoende. Het lage zadel van 665 mm is legitiem, geen overbodige gimmick, waardoor hij toegankelijk was voor kleinere rijders in mijn groep zonder in te boeten aan stabiliteit op snelheid. Eerlijk zwak punt: 261 kg is het werkelijke gewicht dat je voelt op parkeerplaatsen en langzame U-bochten, en de latere modellen met brandstofinjectie hebben het tanken gladgestreken, maar introduceerden genoeg ECU-gremlins op vroege eenheden om me te doen wensen dat Honda langer had getest voor verzending. De Spirit-variant ziet er goed uit, maar de voorste bedieningselementen van de ACE en de iets meer ontspannen geometrie zijn degene die ik opnieuw zou kopen.