Harley-davidson Dyna Super Glide

Kürek kafası, üçüncü viteste sırıtmanızı sağlayan o tembel, kaygan şekilde sert bir şekilde çeker, ancak bu vurucu nasıl kullanacağınızı bilseniz iyi olur çünkü soğuk başlangıçlar bir pazarlıktır, bir garanti değil. Bu tekne kuyruğu fiberglas arka kısmı, biri bir motosiklete kayık cıvatalamış gibi görünüyor - Willie G. sonunda kabul etti, ve Harley iki yıl sonra sessizce onu öldürdü. Sürüş, Sportster ön ucu hizmete giren 272 kg'lık bir bisikletten tam olarak beklediğiniz şeydir: Düz bir çizgide iyi çalışır, isteksizce döner ve orta virajda her çarpıştığınızda var olduğunu hatırlatır. Bu makinenin motosiklete verdiği şey konseptin kendisiydi - fabrika geleneği, demir testeresi gerektirmeyen doğrayıcıya bitişik büyük ikiz - ve bu fikir sallanan uygulamasından daha değerli olduğunu kanıtladı.

Harley sonunda o kutuplaştırıcı tekne kuyruğunu öldürdü ve Super Glide"e uygun bir arka uç verdi - Tanrıya şükür. Shovelhead, bu kusursuz dalgalı kadansla 2.500 rpm'den sert bir şekilde çekiyor ve uzun düz iki şeritli bir otoyolda gerçekten altınızda canlı hissettiriyor. Ama dürüst olalım: sadece erken başlangıç modelleri bir otoparkta sizi alçaltır, birincil zincirin birkaç yüz milde bir kontrol edilmesi gerekir ve çeşitli contalardan gelen yağ temelde bir özelliktir, bir hata değil. Çarpmaktan kaçınıyorsanız veya her gün yoğun trafikte biniyorsanız, bu bisiklet bağlılığınızı hızlı bir şekilde test edecektir.

82 Super Glide'a yaklaşık 18.000 mil koştum ve bu Shovelhead sizi ya dönüştürecek ya da kıracak - orta yol yok. İsteğe bağlı elektrikli çalıştırma, soğuk Nebraska sabahları başladıktan sonra gerçekten hayat değiştiriyordu, ancak aksesuarlara çok fazla yaslandığınızda şarj sistemi hala terliyor. Bu düşük 686 mm koltuk ve rahat ergonomi, 200 millik günler için şaşırtıcı derecede konforlu hale getiriyor, ancak 272 kg'lık ıslak ağırlık, bir otoparkta manevra yapmanız veya düşük hızda bir sallanmayı yakalamanız gereken anda çok gerçek hale geliyor. 110 km/s'nin üzerindeki titreşim, motorla tam vücut konuşmasıdır ve kampanalı fren kurulumu sizden bir kargo uçağına iniş yapıyormuşsunuz gibi duraklarınızı planlamanızı ister.

Yıllarca sinirli bir muhasebeci gibi yağ terleyen Shoveheads'i sürdükten sonra, Evolution motoru gerçek bir mühendislik mucizesi gibi geldi - sıkı, kuru ve 4.000 rpm'yi dramatik bir şekilde dönmeye istekli. Düşük 686 mm koltuk ve uzun, düz Dyna şasi, otoyolda sağlam, güven uyandıran bir sürüş sağlar, ancak lastiğe monte edilmiş motor kurulumu yine de aynalarınızı bulanıklaştırmak ve uzun mesafelerde gaz kolunuzu uyuşturmak için 110 km/s hızında yeterli titreşim iletiyor. 87'de gelen beş vitesli şanzıman, ciddi bir yaşam kalitesi yükseltmesiydi; ondan önce, dört vitesli otoyol seyri, motorun herhangi bir sürekli hızda olması gerekenden daha fazla çalıştığı anlamına geliyordu. Ağırlığı ne kadar ağırdır - 278 kilogram, yamaçtaki bir park yerine geri yürüdüğünüz anda hissettiğiniz dürüst kütledir.

Softail"te yıllarca kullandıktan sonra, Dyna şasisine geçmek beni gerçekten şaşırttı - kauçuğa monte edilmiş motor, eski Evo"yu elle numaralandıran bir buzzbox"tan bileklerinizi kesmek istemeden aslında dört saat sürebileceğiniz bir şeye dönüştürüyor. Bu 1340cc, torkunu tam olarak otoyolda istediğiniz yere düşürüyor ve daha düşük koltuk yüksekliği, Harley'in kendi pazarlamasının önerdiğinden çok daha erişilebilir olmasını sağlıyor. Zayıf noktalar gerçektir: 48 beygir gücü en iyi ihtimalle dürüst bir iştir, frenleme herhangi bir objektif standarda göre utanç verici ve dişli kutusu hala bir çiftlik aletinin mekanik inceliğine sahiptir. Satın aldığınız şey belirli bir duygu - o dalgalı, telaşsız Amerikan kadansı - ve bu şartlarda, bu nesil Super Glide onu öncekinden daha temiz sunuyor.

TC88 takası ileriye doğru atılmış gerçek bir adımdı - alt uçtan gelen bu ekstra homurdanma, otoyolun bir namazdan geçişini gerçek bir olaya dönüştürüyor ve yeni çerçeve otoyol çatlaklarını şimdiye kadar yönetilen eski FXR'den türetilen kurulumdan daha iyi emiyor. 2002 Super Glide ile yaklaşık 18.000 mil yol kat ettim ve motor seyir devrinde eski Evo'mdan belirgin şekilde daha pürüzsüz, ancak yavaş yaz trafiğinde sağ baldırınızı deri bir bagajdan geçirmek için yeterince sıcak çalışıyor. Elde tutuşu yetkin ama kendinizi kandırmayın - 293 kilo telaşsız Amerikan demiri, dağ geçişlerinde gerçek bir güvenle koştuğunuz bir şey değil ve ön fren hala hiç spor bisiklet sürmemiş biri tarafından kullanılmış gibi hissettiriyor. Karbüratörlü modeller, ilk başta karakteristik ve uzun bir günde yorucu bir şekilde 110 km/s üzerindeki ayak pedlerinde titreşir; EFI donanımlı bir örnek bulabilirseniz, bunu alın.

1584cc'ye sıçrama ve altı vitesli Cruise Drive şanzımanı, Super Glide'ı otoyolda hafif nefessiz hissettiren bir bisikletten uzun yolculuklar için gerçekten rahat bir şeye dönüştürdü - altıncı vites devirleri 110 km/s hızında sakin 2.800 rpm'ye düşürdü ve motor çok çalışıyormuş gibi hissetmeyi durdurdu. Düşük devirli tork dürüst ve erişilebilirdir; şehir trafiğinde asla güç peşinde koşmazsınız ve 113 Nm, 2.000 rpm'den dramatik olmadan temiz bir şekilde çeker. Revize edilmiş motor yuvaları, eski nesillere kıyasla titreşime önemli ölçüde yardımcı oldu, ancak elleriniz düz bir otoyol levhasında iki saat sonra bir Harley'de olduklarını hala bilecek. 298 kg ıslak olduğunda, göründüğünden daha ağırdır ve ortalama boyun altındaki herkes dar bir otoparkta manevra yapmaya çalıştıkları anda bu ağırlığı hissedecektir.