Yamaha Xv750 Virago

XV750 1981'de gerçekten heyecan vericiydi - 75 derecelik V-twin, herkesin kullandığı paralel ikiz Honda'lara benzemeyen düşük, senkronize bir darbeye sahipti ve alçak koltuk, kısa sürücüleri bir kez daha rahat hale getirdi. 3.500 rpm'nin altındaki gaz tepkisi yumuşaktır ve ilk örneklerdeki karbonhidratlar, bu tereddütünün kavşaklarda utanç verici hale gelmesini önlemek için sürekli dikkat gerektirir. Tek ön disk onu yeterince durdurur, ancak virajlara doğru ittiğinizde sıfır güven verir ve tahrik hattı ön yükünü kaç kez ayarlarsanız ayarlarsanız ayarlayın, kalkışta şaft tahrik çıkışı asla tamamen kaybolmaz. Doğru yaptığı şey, motorun iki saatlik bir koşunun yarısı kadar uzun hissettiren yumuşak, rahat bir yürüyüşe yerleştiği 130 km/s hızında otoyolda seyir etmesidir.

748cc V-twin, 2.500 rpm'den temiz bir şekilde çekiyor ve bu gizli monoshock, eski ikiz şok kurulumuna göre gerçek bir gelişmedir - köşeler artık yuvarlanmak yerine yerleşmiş gibi geliyor. 3.000 rpm'nin altındaki karbonhidrat noktaları durma-başlatma trafiğinde gerçek ve can sıkıcıdır, ancak bir kez yuvarlandığınızda motor asla olmadığı gibi davranmayan tatmin edici bir mekanik vuruşa yerleşir. 220 kg ağırlığındaki Virago hafif değil, ancak 700 mm'lik alçak koltuğu, çoğu sürücünün ayaklarını düz tutabilmesi anlamına geliyor. Bu, sabah 8'de şerit bölme yaparken çok önemli. Bu nesildeki güvenilirlik artışları somut. Karbonhidrat senkronizasyonu, valf kontrolleri ve bir doğrultucu değişiminden başka bir şey yapmadan 28.000 km geçirdim.