Yamaha Sr500

Ik heb dit ding tot leven gebracht op ijskoude ochtenden en bloedhete middagen, en het ritueel wordt nooit oud — al zal je scheenbeen je eraan herinneren wanneer je de compressieslag mist. De 499cc single trekt met echt koppel uit lage toerentallen, waarbij geduld belangrijker is dan agressie, en dat uitlaatgeluid is echt verslavend bij 4.000 tpm op een lege weg. De trommelvoorrem is eerlijk over zijn beperkingen, wat de code is voor 'laat een grotere opening over dan je denkt nodig te hebben', en de vering behoort tot een ander, meer vergevingsgezind tijdperk. Maar haal de moderne verwachtingen weg en je hebt een motorfiets die je leert rijden in plaats van je fouten achter elektronica te verbergen.

De Gen 2 SR500 kreeg de voorschijf die hij altijd nodig had, en hij transformeert echt het vertrouwen op nat wegdek en laat remmen — de trommel op het origineel was een gebed, geen rem. Die grote dreun van 499 cc vuurt nog steeds met een trap die je nederig zal maken op koude ochtenden; als je hem één keer overspoelt, doe je tien minuten lang kuitverhogingen aan de kant van de weg. Maar als hij eenmaal warm is, is het koppel bij lage toerentallen verslavend: hij trekt vanaf 2.500 tpm met een mechanische kracht die geen enkele parallelle tweeling uit deze tijd kan evenaren. Bij 145 km/u trilt het geheel als een stemvork en je vullingen zitten los, dus behandel dat als een theoretisch getal en houd het onder de 120 waar het eerlijk is.