Yamaha Road Star 1700

Die V-twin van 1670 cc haalt bijna niets uit het niets: als je het gaspedaal intrapt bij 2.500 tpm, dan brengt de riemaandrijving je gewoon vooruit met deze bevredigende mechanische grunt die geen enkele moderne twin op rubber kan namaken. De zithoogte van 700 mm betekent dat kleinere rijders gemakkelijk beide voeten kunnen planten, en het lage zwaartepunt zorgt ervoor dat 309 kg ongeveer 40 kg lichter aanvoelt als je eenmaal aan het rollen bent. De carburateur moet op koude ochtenden goed worden opgewarmd en de versnellingsbak met vijf versnellingen voelt vaag aan vergeleken met de Japanse normen van die tijd - schakelen van eerste naar seconde kan onhandig zijn totdat de olie is opgewarmd. Maar als je de hele dag op de snelweg rijdt met een snelheid van minder dan 130 km/u, is dat absoluut moeiteloos, en de betrouwbaarheid van deze motoren is werkelijk indrukwekkend. Ik heb Road Stars van 100.000 km nog op hun originele binnenwerk gezien.

De brandstofinjectie heeft de knorrige start van de Gen 1 bijna volledig weggenomen — de eerste kickstarts in januari zijn niet langer een onderhandeling. Die 145 Nm haalt ongeveer 2.800 tpm en bulldoseert gewoon naar voren; je laat dit ding niet draaien, je leunt erop zoals een goederenlift met gasklep. Het rijgedrag is voorspelbaar, maar het gewicht op nat wegdek van 318 kg vereist respect op de parkeersnelheid. Ik heb de mijne een keer laten vallen bij een tankstation en heb elke gram ervan gevoeld. De afweging is snelle stabiliteit die grenst aan telepathisch, en op een uitgestrekte snelweg met twee rijstroken is deze fiets echt moeilijk te verbeteren voor het geld.