Yamaha Fzs600 Fazer

Yamaha heeft de schreeuwende 600-motor van de Thundercat in een halve kuip met goede windbescherming verpakt, en het resultaat is een van de meest veelzijdige middengewichten van zijn tijd. De motor trekt netjes vanaf 4.000 tpm, maar wordt pas na 8.000 toeren wakker. Het beloont toewijding zonder je te straffen voor lui gas geven in het verkeer. Die halve kuip is echt effectief tot op de snelweg, maar boven 160 km/u wordt het bufferen rond je helm vermoeiend bij langere stints. Mijn grootste klacht na twee jaar dagelijks gebruik was de standaardstoel, die na 90 minuten van comfortabel naar zwaar gaat, en de vering is zacht genoeg dat harde bochten duidelijk maken waar het budget vandaan komt.

Ik heb twee jaar lang een Gen 2 Fazer gereden en ongeveer 18.000 mijl gereden, en de dubbele koplampen waren niet alleen cosmetisch — ze verbeterden echt het nachtzicht op onverlichte A-wegen waar de Gen 1 je met je ogen deed turen. De 599 cc inline-four trekt netjes vanaf 4.000 tpm, maar beloont je behoorlijk boven de 9.000 waar hij wordt aangescherpt tot iets echt spannends, hoewel 95 paarden eerlijk aanvoelen in plaats van opwindend tegen de tijd dat je eraan gewend bent. De herziene wielophanging is merkbaar steviger dan de eerste generatie op gebroken asfalt, hoewel ze nog steeds een beetje wentelt als je hard in de middenbocht duwt op een ruw oppervlak — niet gevaarlijk, gewoon onnauwkeurig. Ergonomie is hier het echte verhaal: twee uur op de snelweg, een uur op de B-weg krabben, een rondje lopen in de supermarkt — deze fiets kan het allemaal aan zonder je te straffen, wat zeldzamer is dan het klinkt.