Yamaha Fzr1000

Yamaha, 1987'de FZR1000'i düşürdüğünde, yoldaki diğer her şeyi tarımsal hissettirdi - Genesis 20 valfli motor, sizi hala virajın ortasında şaşırtacak bir şiddetle çekiyor ve Deltabox şasi, bisikletleri ağırlığının yarısını utandıran bir hassasiyetle dönüyor. Benimkini iki Galler kışı boyunca zorlu bir şekilde sürdüm ve hiç belirsiz gelmedi, ancak stok süspansiyonu pürüzsüz asfaltın ötesinde herhangi bir şey için utanç verici derecede yetersiz kalsa da - altı ay içinde kartuş emülatörleri satın alacaksınız. EXUP öncesi bisikletlerin 4.000 ila 6.500 rpm arasında sinir bozucu bir düz noktaya sahiptir ve bu, 7k'yı geçene ve şey haşlanmış bir hayvan gibi öne doğru ilerleyene kadar bir şeylerin yanlış olduğunu düşünmenize neden olur. Ergonomi acımasız olmaksızın agresiftir, ancak klipsler uzun koşullarda bileklerinizi yükler ve bir otoparktan geçerken 209 kg'lık ıslak ağırlık çok gerçek hale gelir.

EXUP sistemi zaten hızlı bir motosikleti gerçekten kullanılabilir bir motosiklete dönüştürdü - Gen 1'i rahatsız eden 4.000-6.000 rpm civarındaki düz nokta büyük ölçüde ortadan kalktı ve güç şimdi yüzüne bir tokat gibi gelmek yerine gerçek otorite ile artıyor. 8.000 rpm'nin üzerinde bu şey mümkün olan en iyi şekilde vahşidir; ön tekerleği geniş virajlarda dürüst tutmak için revize edilmiş süspansiyona güveniyorsunuz. Frenler ilk nesle göre anlamlı bir yükseltmedir, ancak 1989 standartlarına göre ıslak koşullarda hala saygı talep ediyorlar - ilerici kullanacağım bir kelime değil. Altı metrenin altındaysanız günlük olarak onunla yaşamak tolere edilebilir, ancak kaporta cepleri trafikte dizlerinize ısınır ve yakıt ikmali iyileştirilirken, nemli bir sabahta soğukta başladığınızda yine de tökezler.

Bu 1002cc beş valfli motor, 6.000 rpm'den bir yük treni gibi çekiyor ve devir sınırlayıcı sizi zirveye vurana kadar çığlık atmayı bırakmıyor - 1991'de 140 beygir gücü gerçekten korkutucuydu ve bugün hala hızlı hissettiriyor. Gen 2 üzerindeki revize edilmiş geometri, orta virajın dengesini gözle görülür şekilde sıkılaştırdı; eski bisikletin gerginleşeceği bir çizgiyi gerçek bir güvenle tutabilirsiniz. Yakıt dağıtımı rölantide, bu dönemin karbonhidratları için beklediğinizden daha net olsa da, serin havalarda 4.500 rpm civarındaki düz nokta, kaç kez püskürtsem de asla tam olarak kaybolmadı. Yavaş hızlı otoparklarda ve dar saç tokalarında her kilogramı hissedeceğiniz kadar ağırdır, ancak 80 km/s'nin üzerine çıkar ve bu ağırlık agresif sürüşü ödüllendiren yerleşik, öngörülebilir bir şaside kaybolur.

'94 FZR1000'e 14.000 kilometre koştum ve kazanmanız gereken bir ödül gibi hissetmekten asla vazgeçmedi. Bu 20 valfli Genesis motoru 6.000 rpm'den sert bir şekilde çeker ve 9.000'i geçer - güç fizikseldir, ceketinizi tutan bir şey gibi. Yamaha'nın bu son nesil için revize edilmiş süspansiyonu gerçekten yardımcı oldu; ön uç, önceki modelleri rahatsız eden orta virajın şamandırasını durdurdu, ancak sert frenleme sırasında arka şok yumuşar ve virajda giriş konusunda ciddiyseniz ön yük sarılması gerekir. Geniş, modern standartlara göre ağır ve şehir içi trafik uygun bir angarya - ancak açık bir dağ yoluna getirin ve FZR1000 size neden bütün bir sürücü neslinin hala kayıp bir din gibi konuştuğunu hatırlatıyor.