Yamaha Fz1

Yamaha heeft in feite een R1 gestript, platte stangen vastgeschroefd en het een naakte versie genoemd — en eerlijk gezegd is dat geen klacht. De 998cc-motor met vijf kleppen trekt hard vanaf 6.000 tpm en schreeuwt absoluut meer dan 9.000, hoewel de koolhydraten een goede 10 minuten moeten worden opgewarmd voordat ze stoppen met struikelen bij lage gasklepopeningen bij koud weer. De wegligging is scherper dan het gewicht doet vermoeden, maar die 209 kg wordt heel reëel bij langzame parkeermanoeuvres, en de standaardvering is stijf genoeg ingesteld om uw vullingen op kapot asfalt te rammelen. Het is geen beginnersfiets en dat doet hij ook niet alsof. De vermogensafgifte is bij stadssnelheden zo abrupt dat je er versteld van wordt als je lui gas geeft.

De Gen 2 FZ1 is wat er gebeurt als Yamaha een R1-krachtbron stript, de timing van de camera verzacht en deze vastzet in iets dat een mens dinsdagochtend daadwerkelijk kan gebruiken. De brandstofinjectie heeft het oude probleem met de carburateur volledig opgeruimd — de gasrespons onder de 4.000 tpm is nu zo lineair dat je jezelf niet in verlegenheid brengt in het verkeer. Boven de 8.000 tpm trekt hij met echte wreedheid, die inline-vier schreeuwt naar de 11k alsof hij niet kan geloven dat je het toelaat. De zwakke plekken zijn echter reëel: de vering is slecht voor zijn prestatieniveau, de standaard stangen geven je een agressief gevoel dat vermoeiend wordt op lange dagen, en de Fazer-kuipversie biedt bescherming tegen de wind, maar lost de neiging van de voorkant om te duiken bij hard remmen niet weg.