Yamaha Fazer 600

Ik heb twee jaar lang een FZS600 gereden als dagelijkse pendelaar en weekendblaster, en wat me vooral opviel was hoe de halve kuip eigenlijk werkt: je borst neemt een pauze van meer dan 80 km/u op een manier die een naakte R6 nooit haalt. De vier-in-lijn trekt netjes vanaf ongeveer 6.000 tpm en draait woest voorbij 9.000, hoewel je op B-wegen hard aan de versnellingsbak werkt om hem te laten zingen; onder de 5 km is het een beetje agrarisch, carburatie jaagt af en toe op koude ochtenden. Het stalen frame geeft het onderstel een ietwat ouderwets gevoel in plaats van vlijmscherpe sportfietsfeedback, waardoor je zelfs op nat wegdek meer vertrouwen krijgt in plaats van je daarvoor te straffen. Mijn grootste klachten waren de voorrem — voldoende maar nooit inspirerend voor vertrouwen bij hard, laat remmen — en de koolhydraten die elke 6.000 mijl moeten worden gesynchroniseerd, anders wordt het stationair toerental haveloos.

Ik heb bijna 18.000 kilometer gereden op een Fazer 600 uit 2002 en hij verdiende stilletjes elke week mijn respect. De inline-four trekt netjes vanaf 4.000 tpm en schreeuwt absoluut meer dan 10.000 toeren. Het is een behoorlijk tweeledige motor die geschikt is voor woon-werkverkeer op maandag en op zaterdag in de canyon. De upgrade van de gen-twee vorken maakte echt een verschil; de originele FZS600 voelde vaag aan in het midden van de bocht, maar deze volgt eerlijk en de verbeterde voorrem geeft je echte feedback in plaats van je alleen maar af te remmen. Mijn eerlijke klacht: de carburatie heeft nog steeds een vlakke plek bij ongeveer 3.500 tpm bij koud weer, en met 209 kg nat is hij niet vederlicht als je hem uit een krappe parkeerplaats schudt.

Ik heb 22.000 kilometer gereden op een Fazer 600 uit 2005 en het was de meest betrouwbare fiets die ik ooit heb gehad voor die prijs. De inline-four rijdt netjes vanaf 4.000 tpm en boort absoluut woest boven de 9.000, wat altijd lonend aanvoelt op een A-weg. De motorkap van de Gen 3 is een echte verbetering ten opzichte van eerdere versies met insectenogen; bij snelheden op de snelweg wordt de wind zelfs van je borst afgebogen in plaats van alleen de voorkant te versieren. De brandstofinjectie op mijn fiets met Britse specificaties maakte een koude start zonder gebeurtenis en maakte het oude struikelblok met koolhydraten in het verkeer gladgestreken, hoewel de gasrespons bij kleine openingen nog steeds een beetje houterig aanvoelde vergeleken met een CBR600. Belangrijkste klachten: de stoel wordt na ongeveer 90 minuten een strafblok, de achterschokdemper is van budgetkwaliteit van de fabriek en vervaagt bij hard remmen, en de spiegels trillen tot nutteloosheid boven 110 km/u.