Yamaha Dt125r

YPVS güç valfi bu bisikleti gerçekten dönüştürüyor - 6.500 rpm'nin altında uysal bir öğrenme aracıdır, sonra vana çatlar ve aniden 101 kg'lık bir makineye sırıtarak asılıyorsunuz. Sıvı soğutma, motorun hava soğutmalı rakiplerin çaldığı uzun tırmanışlarda tutarlı kaldığı anlamına gelir ve monoshock arka kısım aslında ince çerçevesinin önerdiğinden daha iyi yırtılmış orman izlerini emer. 890 mm'lik koltuk yüksekliği, kavşaklarda parmak uçlarını daha kısa sürdürecek ve bu YPVS sistemi ihmal edilirse bir saatli bomba olacaktır - ele geçirilen valfler pahalıdır ve step motor artık eski elektroniktir. Yakıt tüketimi iki zamanlı olanlar için makul, ancak ön karışım içer ve soğuk çalıştırmalarda yağlı duman fırlatır, bu da banliyö sürüşünde hızla eskiyor.

Gen 2 DT125R hiçbir zaman hızlı gibi davranmadı, ancak ne olduğu konusunda dürüsttü - sadece momentuma sürekli dikkat ederek sizi daha iyi bir sürücü yapan titreşimli, hafif bir enduro-yol hibriti. Gen 1 üzerindeki bu revize edilmiş süspansiyon aslında yangın yollarında göze çarpan bir fark yarattı; ön köşenin ortasına girmeden kökleri ve izleri emdi, ancak yine de gerçekten zorlu bir şeyde bunalmış durumda. İki zamanlı güç bandı sizi dürüst tutar - 6.000 rpm'nin altında isteksiz bir katırı itiyorsunuz, ancak boruya çarptığınızda aniden 101 kg hiç bir şey gibi hissettiriyor. Asıl zayıflık korozyondur: on beş yıllık örnekler neredeyse evrensel olarak egzoz saplamalarını, ağlayan çatal contalarını ve düzgün nefes almadan önce iyi bir ıslatmaya ihtiyaç duyan karbonhidrat jetlerini ele geçirdi.

2004 DT125R'de yeşil şeritler, B-yollar ve ara sıra su basmış saha pisti boyunca yaklaşık 8.000 km koştum ve bu beni hiç şaşırtmadan saygımı kazandı. Güç dağıtımı klasik iki zamanlı - hiçbir şey, hiçbir şey, ardından gevşek zeminde dikkat etmiyorsanız ön tarafın ağırlığını hafifletecek 6.500 rpm civarında keskin bir vuruş. Gen 2'nin güncellenmiş çatalları gerçek bir gelişmedir; eski birimlerin belirsiz, boğucu hissi olmadan kökleri ve izleri emiyorlar, ancak yine de övüneceğiniz bir şey değiller. Benim ana sıkıntım, Euro 2 uyumluluğunun, önceki DT'lere kıyasla üst ucu biraz boğması ve plastikler daha taze görünse de, tek bir düşük hızda devrilmenin bir yan paneli kıracak kadar kırılgan olması.