Yamaha Crypton 110

Ik heb drie jaar lang een Crypton van de eerste generatie gereden door het verkeer in Bangkok en af en toe op de snelweg - de 113 cc SOHC-eenheid trekt voorspelbaar uit stationair toerental, stijgt nooit, mokt nooit, werkt gewoon. Met een gewicht van 99 kg is hij licht genoeg dat mijn kleinere vrouw hem met een platte voet van 760 mm kon gebruiken, en het brandstofverbruik lag bij gemengd rijden constant rond de 45-50 km/l. De voorrem in de trommel is eerlijk gezegd het zwakke punt: pak hem hard bij 80 km/u en je voelt je buik strakker worden voordat de fiets daadwerkelijk vertraagt, zodat je leert om vroegtijdig stops te plannen of gewoon met lichte angst te leven. De topsnelheid is theoretisch 105, maar trillingen door de tralies boven de 90 worden snel vermoeiend, wat past bij het echte doel van de fiets: boodschappen doen in de stad, niet het ego.

Ik heb bijna 40.000 km gereden op een Crypton uit 2007 gedurende vier jaar dagelijks verkeer in Bangkok, en de herziene carburateur van de Gen 2 heeft echt een verschil gemaakt: het brandstofverbruik bedroeg ongeveer 45-48 km/l bij gemengd rijden, wat het aantal is dat er echt toe doet als je om de paar dagen tankt. De motor trekt soepel bij stationair toerental en het koppelplateau tussen 4.000 en 6.000 tpm maakt het bijna meditatief om door de gridlock te filteren; je bent nooit op zoek naar een versnelling, want er is eigenlijk maar één tempo waarop deze fiets wil rennen. De vernieuwde stoel is zachter, maar niet veel. Als je langer dan 90 minuten bent, zal je staartbeen je eraan herinneren dat dit een goedkope pendelauto van 99 kg is en geen toermachine. Als je 90 km/u haalt op een vlakke snelweg en de spiegels veranderen in wazige rechthoeken, stijgt het motorgeluid in een aanhoudend gezoem dat aangeeft dat 105 km/u theoretisch mogelijk is, maar geestelijk niet aan te raden is.