Vespa Sprint 150

Restore edilmiş bir '68 Sprint için yaklaşık 4.000 kilometre yol kat ettim ve dürüst gerçek şu ki: kare kulaklık ve krom ayak koruyucu süslemesi, yetişkin yetişkinlerin sizi sokakta durdurmasına neden oluyor, ki bu itiraf edebileceğinizden daha önemli. 145cc'lik iki zamanlı motor 80 km/saate kadar güvenle çeker ve bütün gün şikayet etmeden orada oturur, ancak uzun bir tırmanışta 90'ı tutmasını isteyince nefes nefese kalmaya başlar - beş buçuk at beş buçuk atdır. Altı inç jantlar, makinenin gerçek dünyadaki en büyük sorumluluğudur; hızlı bir tramvay hattı veya gevşek çakıl yaması size fiziğin 1965'ten beri değişmediğini hemen hatırlatacaktır. Kabloların dişli takılması, iki zamanlı makinenin doğru ön karışımla beslenmesi ve küçük çerçeveye özgü parçaların tedarik edilmesi gerçek bir taahhüttür, ancak her şey doğru olduğunda şimdiye kadar üretilmiş en tatmin edici şehir makinelerinden biridir.

İki İtalyan yazında ve yağışlı bir Londra kışında '77 Sprint 150'yi koştum ve dürüst gerçek şu ki: Aciliate ihtiyaç duyana kadar son derece tatmin edici bir scooter. 150cc iki zamanlı motor, düşük devirlerden temiz bir şekilde çeker ve bu dolaylı direksiyon - ilk başta mantığa aykırı - ikinci doğaya dönüşerek trafiği gerçek bir hassasiyetle yönlendirmenizi sağlar. Birinci nesil Sprint üzerindeki revize edilmiş elektrikler en iyi ihtimalle marjinal bir gelişmedir; göstergeler daha düzenli, ancak güvenilir bir başlangıç istiyorsanız yine de birkaç bin kilometrede bir dikkat edilmesi gereken puan tabanlı bir sistemi kullanıyorsunuz. 95 km/s hızında, motorun rahat menzilinin düzensiz kenarında olduğunuzu ve otoyol kayma yollarında 6.6 hp açığı gerçekten stresli olduğunu gösteriyor.