Suzuki Sv 650s

Ik heb 22.000 km gereden op een SV650S uit '99 en dat blijft de maatstaf waaraan ik elk middengewicht beoordeel dat ik sindsdien heb overgegooid. Die V-twin van 90 graden is het echte verhaal: hij trekt hard vanaf 4.000 tpm met een mechanisch gegrom dat klinkt alsof hij twee keer zoveel kost, en de koppelcurve is zo bruikbaar dat je half slapend uit een bocht in de tweede versnelling kunt komen en de motor het gewoon regelt. De halve kuip is bijna cosmetisch boven 130 km/u; stints op de snelweg zijn een echte training voor je nek en schouders, en de koolhydraten moeten elk seizoen goed worden gesynchroniseerd, anders wordt de gasrespons papperig. Maar het stalen buizenframe spreekt je voortdurend aan — je weet altijd precies waar de voorband zit — en voor de oorspronkelijke prijs heeft niets hem geraakt.

Ik heb 22.000 km gereden op een SV650S uit 2005 en hij heeft mijn manier van denken over motorfietsen opnieuw bedraad: de 90 graden V-twin trekt netjes vanaf 3.500 tpm en knapt dan hard voorbij 7.000 op een manier waardoor 73 pk oneerlijk snel aanvoelt. De herziene geometrie van de ophanging ten opzichte van de Gen 1 is echt merkbaar: hij draait intenser, minder overtuigingskracht en houdt een hoeklijn vast zonder dat zenuwachtige gefriemel in de middenbocht dat de eerdere motor had. Koolhydraatvlekken zijn echt bij koud weer — bij minder dan 10 °C heb je de eerste kilometers al last van de smoorspoel — en de halve kuip doet bijna niets boven de 130 km/u, waardoor je borst al het aerodynamische werk doet. Toch heb ik fietsen gereden die drie keer zoveel kosten en dat leverde minder voldoening per bocht op.