Suzuki Intruder 800

Ik heb ongeveer 18.000 km gereden op een VS800 uit 1999 en hij heeft me nooit gestrand — die asaandrijving blijft gewoon draaien zonder klachten, wat meer is dan ik kan zeggen over de alternatieven voor riemaandrijving die ik heb gehad. De V-twin van 52 graden trekt netjes vanaf ongeveer 2.500 tpm en die koppelpiek bij 3.500 tpm betekent dat je de meeste stadsritten midden in de powerband doorbrengt zonder het te proberen. Het is niet snel — 40 pk is eerlijk gezegd cruisergebied en de bovenkant voelt ademloos aan bij meer dan 130 km/u — maar voor twee ritten in het weekend en dagelijks woon-werkverkeer op een zadel van 700 mm dat geschikt is voor kleinere rijders, is hij echt uitstekend. De carburatie werkt vanaf de fabriek een beetje mager en een koude start kan chagrijnig zijn totdat je hem vijf minuten goed opwarmt, maar dat is een jetkitfix van $30.

De 805cc V-twin trekt netjes vanaf ongeveer 2.500 tpm en dat koppel bij 3.500 betekent dat je in het verkeer zelden op zoek bent naar toerentallen — hij rijdt gewoon mee met een bevredigende mechanische plof die je vullingen niet loslaat. De zithoogte van 700 mm is echt laag genoeg voor kleinere rijders om beide voeten te planten, en met 228 kg voelt hij lichter aan dan de cijfers doen vermoeden als je eenmaal in beweging bent, hoewel langzame U-bochten in de camber nog steeds respect vereisen. Als je op de snelweg rijdt, rijd je comfortabel met 110 tot 120 km/u, maar als je naar de 150 rijdt, wordt de wind van die naakte voorkant een echt argument — deze fiets wil een scherm als je een serieuze afstand aflegt. De Boulevard-rebadge voor Noord-Amerika heeft in wezen niets mechanisch veranderd, wat je alles vertelt: Suzuki wist dat de botten stevig waren en voelde niet de noodzaak om te repareren wat niet kapot was.