Suzuki Gsx600f Katana

Pojechałem prawie 18 000 km na GSX600F z '92 i sprawa po prostu odmówiła zawstydzenia mnie - ani samej siebie. Ten silnik o pojemności 599 cm3 ciągnie czysto z 4000 obr./min i naprawdę budzi się ponad 8000, chociaż nigdy nie rozluźni wypełnień; jest to silnik dla koni roboczych, a nie krzyczący, a całodniowy moment obrotowy pasuje do dwóch biegów na autostradzie lepiej niż rzeźbienie w kanionie. Pełna owiewka zyskuje na zimnych listopadowych autostradach - prawdziwa ochrona przed wiatrem, której kosztujące dwa razy więcej rowerów sportowych wciąż nie pasują do siebie - ale ciężar 208 kg na mokro ujawnia się w momencie, gdy przechodzisz przez wolny ruch lub podnosisz rower z boku na pochyleniu. Hamulce są przeciętne, jeśli mocno wciskasz się w środkowy zakręt, a pianka siedziska ustępuje około godziny trzeciej, ale nic z tego nie powstrzymuje tego roweru przed byciem jednym z najbardziej kompetentnych, budzących pewność siebie mocowań, które nowy i średniozaawansowany kierowca może kupić za rozsądne pieniądze.

Położyłem prawie 18 000 km na Katanie z 2001 roku i sprawa po prostu odmówiła mnie zawstydzać - płynny gaźnik z dna, ta linia 4 ciągnąca się czysto od 4000 obr./min do 10 500 linii czerwonej z satysfakcjonującą pilnością mechaniczną, która nigdy nie wydawała się szalona. Zmieniona owiewka naprawdę działa przy prędkościach autostradowych; Odbyłem tygodniowy bieg turystyczny i przybyłem mniej zniszczony niż przyjaciele na nagich rowerach, chociaż wszystko, co minęło cztery godziny, nadal karze dolną część pleców. Sfrustrował mnie ciasny ruch miejski - 209 kg czuje się każdy kilogram w wolnoobrotowym filtrowaniu, a przód komunikuje mniej więcej tyle samo, jak litera formularza, gdy mocno pchasz się w zakręt. To nie rower, który nagradza agresję, ale nagradza spójność, a to niedoceniana jakość.