Suzuki Gsx600f Katana

Ik heb bijna 18.000 km gereden op een GSX600F uit '92 en dat ding weigerde me gewoon in verlegenheid te brengen — of zichzelf. Die 599 cc-motor trekt netjes vanaf 4.000 tpm en wordt echt wakker na 8.000, hoewel je vullingen nooit losraken; het is een werkpaardmotor, geen schreeuwer, en het koppel dat de hele dag meegaat, is beter geschikt voor ritten op twee snelwegen dan canyoncarving. De volledige kuip verdient zijn brood op koude snelwegen in november — echte windbescherming die sportfietsen die twee keer zo duur zijn nog steeds niet evenaren — maar het natte gewicht van 208 kg komt tot uiting op het moment dat je door langzaam verkeer rijdt of de fiets met een welving van de zijstandaard haalt. De remmen zijn middelmatig, de vering wankelt als je hard in hobbels in het midden van de bocht duwt, en het zitschuim geeft het na ongeveer drie uur op, maar dat weerhoudt deze fiets er niet van om een van de meest competente, vertrouwenwekkende steunen te zijn die een beginnende tot gemiddelde rijder kan kopen die tweedehands voor redelijk geld kan kopen.

Ik heb bijna 18.000 km gereden op een Katana uit 2001 en dat ding wilde me gewoon niet in verlegenheid brengen: soepele carburatie aan de onderkant, die inline-vier trok netjes van 4.000 tpm naar de 10.500 rode lijn met een bevredigende mechanische urgentie die nooit hectisch aanvoelde. De vernieuwde kuip werkt echt op de snelweg; ik heb een week lang rondgelopen en ben minder kapot aangekomen dan vrienden op naked bikes, hoewel alles na vier uur nog steeds je onderrug straft. Het frustreerde me in het drukke stadsverkeer: 209 kg voelt elke kilo aan als je met lage snelheid filtert, en de voorkant communiceert ongeveer net zoveel als een standaardbrief als je hard in een bocht duwt. Het is geen fiets die agressie beloont, maar consistentie beloont, en dat is een onderschatte kwaliteit.