Royal Enfield Bullet 500

499cc motor tam anlamıyla çarpıcıdır - bu uzun stroklu tekli, azı dişlerinizde hissettiğiniz bir kadans ile ateş eder ve 2.500 rpm'den güçlü bir şekilde çeker ve şehir yolculuğunu gerçekten rahatlatan türden bir torkla güçlü bir şekilde çeker. Ancak katı çerçeve bir metafor değildir: her yol dikişi, parke taşı ve demiryolu geçidi doğrudan omurganıza iletilir ve altmış mil sonra onunla pazarlık yapmayı bitirdiniz. Kirişli çatallar pürüzsüz asfaltta tahmin edilebileceği gibi çalışır, ancak kamburlu virajlarda belirsiz ve ağırlaşır ve içgüdüden ziyade saygı ve ön planlama gerektirir. Sonunda her eklemden yağ ağlar, manyeto nemde mizaçlıdır ve Ocak ayında su basmış bir dökme demir varili başlatmak kimsenin istemediği bir geçiş ayinidir.

Salıncak kolu her şeyi değiştiriyor - eski sert adamların İngiliz B yollarında tekmelediği ve atlayacağı yerde, bu Gen 2 aslında biraz soğukkanlılıkla virajlarda ilerliyor ve teleskopik çatallar size bu belirsiz, yaylı kirişli tahminlerden ziyade gerçek geri bildirimler veriyor. 499cc itme çubuğu tekli, yaklaşık 2.500 rpm'deki doyurucu, tembel vuruşla hâlâ çekiyor ve bagajınızda 35 Nm, teknik özellikler sayfasındaki bir sayı yerine gerçek tork gibi hissettiriyor. Birincil zincir kasasından ve rocker kutusundan yağ sızıntısı krizden ziyade haftalık bir ritüel olmaya devam ediyor ve iyi bir günde pozitif olan vites değişimi bazen gerçekten belirsizmiş gibi sanki sanki sanki sanki sanki sanki sanki sanki sanki sanki sanki sanki sanki sanki sanki sanki sanki sanki sanki sanki sanki sanki ikinci Ancak boş şeritlerdeki kuru bir akşamda, 1958'den başka hiçbir şey bu kadar dürüst, karmaşık olmayan bir karaktere sahip değildir.

Hindistan yapımı Bullet 500, kendisine rağmen aşık olduğunuz bir bisiklettir - uzun vuruşlu tek vuruşlu 55 mil/saat hızında gerçek bir ruhla hareket eder ve dik sürüş pozisyonu, köy yollarını cezalandırmaktan ziyade maksatlı hissettirir. Ama dürüst olalım: 70'lerde ve 80'lerde Madras fabrikasından yapılan kalite kontrolü bir piyangoydu ve kabul etmek istediğimden daha fazla petrol ağlaması peşinde koştum. Dökme demir namlunun düzgün şekilde ısınması sonsuza kadar sürer ve aynı dönemin Japon bisikletlerine alışkınsanız, vites değiştirme ayağınızla betonu karıştırıyormuş gibi hissedecektir. Yine de, yoldaki başka hiçbir şey boşta böyle ses çıkarmaz veya hissetmez - düşük devirlerde mekanik havlama gerçekten bağımlılık yapar ve ritimlerini onlarla savaşmak yerine öğrenen sürücüleri ödüllendirir.

Ünite yapım motoru gerçek bir dönüm noktasıydı - '03 Bullet'im ilk hafta içinde bagajıma yağ dökmeyi bıraktı, eski Enfield sahiplerinin bana pratikte bir mucize olduğunu söyledi. Bu 499cc single, hiçbir modern ikizin taklit edemeyeceği ağır, tatmin edici bir darbe ile neredeyse rölantiden çekiyor ve arka yollarda 80-90 km/s hızla seyir etmek tam olarak doğru geliyor, sanki bisiklet bu hız için üretilmiş gibi değil daha hızlı değil. 110 km/s hızını geçtiğinizde, uzun bir otoyol yolculuğunda dolgunluğunuzu gevşetecek şekilde hisler çubuklardan ve koltuktan yükselir - bu kesinlikle bir otoyol bisikleti değildir. Ayrı şanzıman çağında güvenilirlik önemli ölçüde arttı, ancak yine de haftalık kontrol için zaman ayırmanız gerekiyor; bu bisikletler sizinle küçük sızıntılar ve çıngıraklar yoluyla konuşur, ve onları görmezden gelmek, mahsur kalırsınız.

2014 Bullet 500'de 18 ay ve 14.000 kilometreden sonra, AVL tarafından geliştirilen motorun eski demir namlu ünitesine göre gerçek bir gelişme olduğunu söyleyebilirim - daha pürüzsüz, daha yağ sızdırmaz ve yakıt enjeksiyonlu varyantlarda eski karbüratör davranışı olmadan 2000 rpm'den temiz bir şekilde çekiyor. Bu düşük sallanan 41 Nm tork zirvesi, çoğunlukla 3.000 ila 4.500 rpm arasında sürüş yaptığınız anlamına gelir ve bu da bisikletin telaşsız karakterine mükemmel uyum sağlar; acele etmeye çalışın ve bu size bunun bir spor bisikleti olmadığını kibarca hatırlatacaktır. 191 kg'lık ağırlık dürüst ama şehirde yönetilebilir olsa da, frenler - özellikle temel modellerde arka kampanalı - tamamen farklı bir on yılına ait gibi geliyor. Ellerinizde 90 km/s'nin üzerinde titreşiyor, otoyol hızlarında aynalar bulanıklaşıyor ve ilk vites komik bir şekilde uzun, ancak bunların hiçbiri gaz kelebeğini her kırdığınızda egzoz notasına sırıtmanızı engellemez.