Moto Guzzi Sport 1200

1151cc V-twin gerçekten bağımlılık yapar - 90 derecelik enine düzen çubuklar ve mandallarda hiçbir Japon ikizinin taklit edemeyeceği ritmik bir sarsıntı yapar ve 3.500 ila 6.000 rpm arasındaki tork artışı, kötü bir günde bile B-yolunda sırıtmanızı sağlayacak kadar kaslıdır. Öhlins arka amortisörü, eski Sport 1100'ün olmaya çalıştığı şeyi değiştirdi ve Brembo radyal kurulumu gerçek bir his vererek sert bir his veriyor - bu, gittikçe duran ilk Guzzi Sport'dur. 2006 yılından kalma bir İtalyan motosikleti sürdüğünüzü unutmayacaktır: Şanzıman çentikli ve inatçı soğuktur, araçtan yakıt ikmali park hızlarında can sıkıcı bir şekilde yükselebilir ve 229 kg ile yaz trafiğinde motor ısısı gerçekten cezalandırıyor. Benimkini iki yıl sakladım ve haftanın üç günü sevdim, dördüncü günü tolere ettim.

Gen 2'deki gözden geçirilmiş yakıt haritalaması, ilk yinelemedeki kötü şöhretli düşük gaz kaçırmayı gerçekten temizledi - mükemmel değil, ancak kasaba sürüşü artık inatçı bir katırla pazarlık yapıyormuşsunuz gibi hissettirmiyor. 4.000 rpm'yi geçtikten sonra, büyük V ikizi, hiçbir Japon inline-dörtünün kopyalayamayacağı bu göğüs derinliğinde, mekanik dürüstlükle çeker; aya dönmez, sadece sizi otoriteyle köşelerden uzaklaştırır. Süspansiyon güncellemesi ön ucu biraz yumuşattı ve bu da motosikletin spor turistik gerçekliğine tıraş gibi davrandığı ilk nesil motordan daha iyi uyuyor - 229 kg ıslak olduğu anlamına geliyor ve yavaş otopark manevralarında her kiloyu hissedeceksiniz. Onunla yaşamak, yaz trafiğinde sağ bacağınızdaki ısıyı kabul etmek, sabrı saldırganlığa karşı ödüllendiren bir dişli kutusu ve uzun yolculuklarda sizi gerginleştirecek kadar ince bir bayi ağı anlamına gelir.