Moto Guzzi Sport 1200

V-twin o pojemności 1151 cm3 jest naprawdę uzależniający — ten 90-stopniowy układ poprzeczny powoduje rytmiczne wstrząsy przez pręty i kołki, których żaden japoński bliźniak nie może udawać, a skok momentu obrotowego między 3500 a 6000 obr/min jest wystarczająco muskularny, aby uśmiechnąć się na drodze B nawet w zły dzień. Tylny amortyzator Öhlins zmienił to, co starszy Sport 1100 próbował być, a radialna konfiguracja Brembo mocno gryzie z prawdziwym wrażeniem - jest to pierwszy Guzzi Sport, który faktycznie zatrzymuje się tak dobrze, jak się dzieje. Nie pozwoli ci zapomnieć, że jeździsz włoskim rowerem z 2006 roku: skrzynia biegów jest nacięta i wytrzymała zimna, tankowanie z jazdy po drucie może gwałtownie rosnąć przy prędkościach parkingowych, a przy 229 kg ciepło silnika w letnim ruchu jest naprawdę karliwe. Trzymałem swój przez dwa lata i kochałem go trzy dni w tygodniu, tolerowałem go czwartego.

Poprawione mapowanie paliwa w Gen 2 naprawdę oczyściło to osławione złamanie niskiej przepustnicy z pierwszej iteracji - nie jest idealne, ale jazda w mieście nie wydaje się już tak, jakbyś negocjował z upartym mułem. Gdy przekroczysz 4000 obr./min, wielki bliźniak V ciągnie się dzięki tej głębokiej w klatce piersiowej, mechanicznej uczciwości, której żaden japoński inline-4 nie może powtórzyć; nie obraca się do księżyca, po prostu wykręca cię z zakrętów z autorytetem. Aktualizacja zawieszenia nieco złagodziła przód, co lepiej pasuje do sportowej rzeczywistości roweru niż sztywna jak brzytwa pierwsza generacja, o której udawano, że jest - mokry 229 kg oznacza, że nigdy nie można go zamknąć, a każdy kilogram poczujesz podczas powolnych manewrów parkingowych. Życie z nim oznacza akceptowanie ciepła na prawej nodze podczas letniego ruchu, skrzynię biegów, która nagradza cierpliwość zamiast agresji, oraz sieć dealerów wystarczająco cienką, aby denerwować Cię podczas długich podróży.