Kawasaki Gpz900r

1984'te hiçbir şey sizi o gaz kelebeğini geri çekmeye ve rakip mühendislerin düşündüğü her şeyden daha küçük bir motordan 115 beygir gücünde bir artış hissetmeye hazırlamadı - GPZ900r sadece her şeyi yenmekle kalmadı, onu utandırdı. Şasi gergin ve güven vericidir, ancak 228 kg'lık ıslak ağırlık, her manevrayı kazandığınız yavaş otoparklarda ve dar U dönüşlerinde kendini gösterir. Isı yönetimi, dönemdeki basında kimsenin bahsetmediği kirli sırdır: Yaz aylarında trafik ışıklarında, sağ bacağınız egzoz başlığı alanına hafifçe pişer ve kaporta, motor sıcaklığını şehir sürüşünde gerçekten rahatsız edici bir şekilde tutar. Ancak onu açık bir A yoluna veya bir otoyola yönelttiğinizde her uzlaşma çözülür - rüzgar koruması mükemmel, güç dağıtımı eşit ölçüde pürüzsüz ve vahşidir ve hedefinize 1984'te bekleyeceğinizden daha hızlı varırsınız.

A-serisine üç yıl geçti ve Kawasaki kırılmamış olanı kırmamıştı - karbonhidrat ayarları, ilk sahiplerini rahatsız eden 4.000 rpm civarında hafif bir düz noktayı düzeltti ve dürüst olmak gerekirse bu değişiklikler kadar dramatik. 908cc motor hala 5.500 rpm'den sert çekiyor ve yolunuz bitene kadar durmuyor ve 241 km/s hızında kaporta sadece parçaya bakmak yerine işini yapıyor. Şasi açısından modern standartlara göre büyük, ağır bir bisiklet — bu 228 kilonun her birini yavaş park yeri manevralarında hissedersiniz — ancak eğilip hareket ettiğinde, birçok kötü girdiyi affeden bir ritime yerleşir. Koltukta 200 kilometre sonra arka tarafınız şikayette bulunacak ve aynalar 120 km/s üzerinde işe yaramazlığa doğru titreşecek, ancak bunlar ya barışacağınız ya da düzeltiğiniz bilinen miktarlardır.

Gen 3 GPZ900R gerçekten heyecan verici bir makine olmaya devam ediyor - 908cc inline-four 4.000 rpm'den sert bir şekilde çekiyor ve kırmızı çizgiye kadar özür dilemiyor ve 113 beygir gücü hala kötü bir günde sizi öldürmeye yetecek gibi geliyor. Kawasaki'nin önceki genlere göre revize edilmiş süspansiyon ayarları mütevazı bir gelişmedir, ancak dürüst olalım: Ön uç, 1995'ten sonra Japonların ürettiği her şeye kıyasla sert frenleme altında duruyor ve 228 kg'lık ıslak ağırlık yavaş trafikte her geçişte kendini telgraf çekiyor. A8 ve A10'daki renkler gerçekten yakışıklı - kırmızı-siyah şemaları çoğundan daha iyi yaşlanır - ancak kaporta plastikleri artık 30 yıllık kırılgandır, bu yüzden buna göre bütçe ayırın. Bu bisikletle büyüdüyseniz veya GPz550'den geldiyseniz, ergonomisi evinizdeymiş gibi hissedilir; bir ZX-6R'den iniyorsanız, direksiyon çok hevesli bir mavnaya pilotluk yapıyormuş gibi hissedecektir.

Gen 4 çatalları gerçek bir fark yarattı - daha önceki bisikletlere kıyasla sert frenleme altında daha az dalış ve virajın ortasında gözle görülür şekilde daha fazla yerleşik. Bu 908cc'lik motor hala 5.000 rpm'den sert bir şekilde çekiyor ve kırmızı çizgiye kadar hiçbir şey için özür dilemiyor; çığlık atıcı değil, modern orta sıklet sürücülerini tedirgin eden, amansız bir itme. Ağırlığı dürüst — 228 kg 228 kg'dır ve her kiloyu yavaş otoparklarda veya yağlı bir kavşakta hazırlıksız yakalandığınızda hissedersiniz. 90'ların ortalarında affedemediğim şey, esasen teatral olan rüzgar korumasıydı - 160 km/s'nin üzerindeki herhangi bir şey ve kaskınız omuzlarınızı terk etmeye çalışıyor.

1998 yılına gelindiğinde GPZ900R zaten fiyat etiketi taşıyan bir müze parçasıydı, ancak Kawasaki Japonya'nın nostalji pazarını beslemeye devam etti ve dürüst olmak gerekirse bisiklet hala teslim edildi. Bu 908cc motor, modern süper sporları karşılaştırıldığında gergin ve seğirmeli hissettiren bir tork eğrisiyle 4.000 rpm'den sert bir çekim yapıyor - bu, keskin bir vuruştan ziyade zahmetsiz, güven artırıcı bir homurdanmadır. Ancak şasi yaşını açıkça anlatıyor: 16 inçlik ön tekerlek, dar dağ yollarında bağlılık gerektiren kasıtlı bir tembellikle dönüyor ve süspansiyon çağdaş herhangi bir şeye kıyasla tarımsaldır. İki yıl boyunca bir taneyle yaşadım ve uzun mesafe konforunu ve motorun kişiliğini sevdim, ancak parça temini sessizce kurudukça sarf malzemelerinin değiştirilmesi sinir bozucu hale geldi - bu nesil zaten metalle yazılmış bir veda mektubuydu.