Honda Vtx1800

Die motor van 1795 cc herschreef hoe een cruisermotor in 2002 kon aanvoelen: als je op de derde plaats het gaspedaal intrapt met 2.500 tpm, wordt je gewoon weer in de stoel geduwd met een meedogenloosheid waardoor Softails zich in vergelijking astmatisch voelde. Honda's pasvorm en afwerking waren, zoals te verwachten, kogelvrij; lakdieptes en chroomkwaliteit brachten het meeste Amerikaanse ijzer in verlegenheid met twee keer zoveel onderhoudsintervallen. De enkele achterschokdemper werkte redelijk goed in de stad, maar kwam goed tot zijn recht op lange veegmachines vol spullen op de snelweg. Er is een vaagheid in het midden van de bocht die 317 kilogram motorfiets je niet helpt te negeren. Een lage zithoogte maakt hem toegankelijk, maar die gewichtstraf komt hard aan het licht op het moment dat je uit een krappe parkeerplaats peddelt of een langzame fooi krijgt.

De 1800 cc-motor trekt hard vanaf 2.500 tpm en gaat gewoon door. Die 156 Nm raakt je borst op een manier die Softail-rijders ertoe aanzet hun levenskeuzes te heroverwegen. De Gen 2-varianten gaven kopers eindelijk echte keuzes: de F en N zorgden voor voorwaartse bedieningselementen en bobberachtige lijnen, terwijl de S de retro-look opgeruimd hield. Met 317 kg is hij niet licht, maar de zitting van 700 mm en de brede stangen maken het rijden bij lage snelheden beter beheersbaar dan het gewicht doet vermoeden, hoewel bij U-bochten op parkeerplaatsen nog steeds respect vereist is. Mijn grootste klacht is hetzelfde als altijd: Honda heeft het zo veilig gedaan met de styling dat het niet de persoonlijkheid heeft die past bij het drama van die motor.