Honda Deauville 650

Przejechałem 18 000 km na Deauville z '99 i naprawdę mnie to zaskoczyło — 52-stopniowy V-twin ciągnie płynnie z 2500 obr./min, a napęd wału oznacza zerowy niepokój związany z układem napędowym podczas dojazdów do pracy na mokro. Zintegrowane sakwy są doskonale przemyślane, autentycznie odporne na warunki atmosferyczne i wystarczająco głębokie, aby mieć kask na całej twarzy z każdej strony; bez zamków bagażowych na stacjach benzynowych. Frustrują to konwencjonalne widelce, które źle nurkują pod silnym hamowaniem i czują się niejasne na szybkich zakrętach górskich — to nie jest rzeźbiarz w kanionie, a 238 kg przypomina o tym za każdym razem, gdy wjeżdżasz do tyłu na ciasne miejsce parkingowe. Prędkość maksymalna jest raczej uczciwa niż ekscytująca, ale podczas rejsu po autostradzie osiągasz zaledwie 5000 obr./min, a silnik jest całkowicie nieobciążony, o co dokładnie chodzi.

Przejechałem 18 000 km na Deauville w 2003 roku przez Francję i Portugalię i nigdy nie czułem się tym zawiedziony - co jest albo wielką pochwałą, albo łagodną zniewagą w zależności od twojego temperamentu. Poprawiona owiewka Gen 2 faktycznie działa: ochrona przed wiatrem jest naprawdę dobra do prędkości na autostradzie, a zintegrowane sakwy sprawiają, że pakowanie weekendowe jest łatwe bez konieczności montażu bagażu na rynku wtórnym. Ten równoległy bliźniak nie jest kulą ognia - 50 koni i 58 Nm nie wyzwala impulsów wyścigowych - ale ciągnie płynnie z 2000 obr./min i nigdy nie czuje się napięty na długich trasach autostradowych, o co właśnie chodzi. Waga jest szczerą słabością: 238 kg staje się bardzo realne podczas powolnych manewrów parkowania lub na luźnym żwirze, a jeśli go upuścisz, będziesz o tym wiedział.