Honda Cx500 Turbo

Onder de 3.500 tpm is dit een slak — je vervoert 232 kilo toekomsttechnologie die aanvoelt als een vermoeide pendelaar, dan de turbospoelen en opeens blijf je hangen terwijl 1982 voorbij vervaagt in een tempo dat moderne middengewichten nog steeds in verlegenheid brengt. De digitale brandstofinjectie was echt revolutionair, maar het betekende ook dat als er iets misging — en vroege eenheden ontwikkelden boost-solenoïde-gremlins — je overgeleverd was aan de genade van een dealer in een tijd waarin niemand het systeem begreep. Ik heb twee seizoenen lang hard gereden en de koppelsturing onder volle druk hield elke bocht interessant op manieren die ik niet altijd koos. Het is een stukje technische geschiedenis dat respect verdient, niet het dagelijkse woon-werkverkeer.

De herziene brandstofinjectiekaart in deze update uit '83 maakt echt een verschil: de boost komt soepeler aan dan het gevoel van de aan/uit-schakelaar van de originele CX500T, hoewel je die stijging in het middenbereik nog steeds moet respecteren, anders krijgt het voorwiel ideeën. Met een gewicht van 232 kg is het een boot die in het stadsverkeer rijdt, en de asaandrijving zorgt voor een merkbare slingering bij harde gaspedaalovergangen die nooit helemaal verdwijnt. Maar als je hem openbreekt op een open A-weg, is dat een echte schokwaarde uit 1983:100 pk uit een 500cc V-twin is nog steeds een feesttruc die de moeite waard is om mee te pronken. De carrosserie-updates gaven hem een iets meer geïntegreerde uitstraling, hoewel de kuip nog steeds zijwind opvangt, zoals een schuurdeur boven 140 km/u.