Honda Cb550

CB550 tuhaf bir tatlı noktada yer alıyor - keskin CB500 Four'dan daha kolay anlaşılabilir, CB750'den daha az korkutucu ve dürüst olmak gerekirse gerçek yollarda olduğundan daha eğlenceli. 544cc inline-four, 3.000 rpm'den temiz bir şekilde çekiyor ve sadece mekanik olarak yetkin değil, gerçekten canlı hissettiren bir şekilde 6.000 ile 8.000 arasında adım atıyor. Dört karbonhidrat, bisiklet bir kış için oturursa senkronize edilecek dört jet seti ve dört şamandıra sızması anlamına gelir, bu nedenle her sürüş sezonundan önce karbüratör telaşı için zaman ayırın. Ön disk, Honda'nın hala başka yerlere uyduğu tamburlara göre gerçek bir yükseltme, kol hissi modern standartlara göre ahşap olmasına rağmen - bisikleti durduruyor, sadece özel bir güvenle değil.

Dört arada bir egzoz, bu makinenin tüm kişiliğidir - 7.000 rpm'deki bu keskin, keskin nota gerçekten bağımlılık yapar ve ruh halindeyken birçok modern yolcuyu utandıracak kadar sert çeker. CB550K'nın tur virajlarındaki düz çubuklar tüm konuşmayı değiştirir: Öne eğiliyorsunuz, bileklerinize ağırlık veriyorsunuz ve aniden şasi daha sıkı, daha sivri geliyor, tıpkı Honda'nın nihayet ne inşa ettiklerini itiraf ettiği gibi. 209 kg ağırlığıyla modern standartlara göre hafif değildir, ancak ağırlığı düşüktür ve güvendiğinizde virajlarda gerçek bir güvenle hareket eder. Dürüst zayıflık sıcaktır - ortadaki iki silindir yavaş yaz trafiğinde sağ dizinizi pişirir ve karbonhidrat senkronizasyonu her mevsim dikkat gerektirir, aksi takdirde düşük gaz kelebeğinde sizi sessizce çıldırtacak bir tökezleme peşinde koşarsınız.

550, yaklaşık 3.500 rpm'den temiz bir şekilde hareket ediyor ve otoyol hızlarında gerçekten rahat hissediyor - bir spor bisiklet olmaya çalışmıyor ve bu dürüstlük en büyük gücü. Gözden geçirilmiş enstrümanlar küçük ama hoş bir yükseltmedir ve motorun eski 500'e göre pürüzsüzlüğü, ince olsa da fark edilir ve uzun koşullarda çubuklardan daha az titreşim vızıltısı olur. Ağırlığımı hayal kırıklığına uğratıyor: 209 kg dürüst ama yavaş park yeri manevralarında kendini gösteriyor ve bazı pazarlarda eklenen çift arka diskler, gerçekte var olmayan bir soruna çözüm sunuyor - arka fren hissi ahşap ve ön kısımlar geniş bir farkla daha iyi tıkanıyor. Sizi heyecanlandıran bir bisiklet değil, ancak iki yıllık günlük sürüşten sonra bir tür isteksiz saygı kazandı.

Bir CB550SC Nighthawk'a 11.000 mil koştum ve beni bir kez bile mahsur bırakmadı - bu çok önemli. Şaft tahriki burada belirleyici kişilik özelliğidir: sıfır zincir bakım zahmeti, ancak yavaş virajlardan gaz kelebeğini sert bir şekilde kırdığınızda karakteristik tahrik organının dalgalanmasını hissedersiniz ve önceki on yılın zincir tahrikli 550'lerine kıyasla eğlence faktörünü belirgin şekilde köreltir. Satır içi dört, yaklaşık 3.500 rpm'den 8.000'e kadar temiz bir şekilde hareket ediyor, ancak 50 atla dürüst olmak gerekirse 1983 standartlarına göre yaşını hissediyor - Japon 550'leri zaten aynı fabrikalardan 600'lerle daha fazla silahlanıyordu. Ergonomi sessiz bir kazançtır: 770 mm koltuk yüksekliği ve nötr sürüş pozisyonu, kırık bir adam gibi tırmanmadan 200 mil günler yapmama izin veriyor ve revize edilmiş süspansiyon kentsel çöpleri gerçek bir yetkinlikle emiyor.