Harley-davidson Wide Glide

De Wide Glide is het motorequivalent van een barroomuitdaging: die 41 mm brede vorken en aaphangers kondigen je aankomst aan voordat de Shovelhead stationair draait, en eerlijk gezegd is dat het halve punt. De mijne was een '82, en de Shovelhead lekte vanaf drie plaatsen voordat de olie voor het eerst werd ververst, werd warm in het verkeer en moest de punten vaker worden gereset dan ik zou willen toegeven; de Evolution-modellen van '84 en verder hebben de meeste van die ellende van de ene op de andere dag opgelost. Bij snelheden op de snelweg zorgt het gebogen achterspatbord voor weggruis rechtstreeks in je ruggengraat, de aaphangers veranderen je armen in zeilen van meer dan 120 km/u, en de brede vorkstand maakt manoeuvreren op een langzame parkeerplaats tot een oefening om traagheid te beheersen. Maar als je in een eerlijk tempo op een tweebaansweg rijdt, heeft deze motor een rollend, lui zelfvertrouwen dat nog nooit een metrische cruiser heeft nagebootst — hij is niet snel, niet precies, maar hij heeft een uitstraling waardoor je elke ergernis vergeet.

De uitgehakte voorkant en de brede vorken van de Wide Glide maken van elk tankstation een fotomoment, maar dit is niet zomaar een showpony: de Evo 80ci trekt met echte autoriteit vanaf 2.500 tpm, en dat koppel van 90 Nm voelt eerlijk aan op legale snelwegsnelheden. Het comfort is verrassend goed voor een fiets met chopper-geometrie, hoewel alles boven de 160 km/u van de 296 kg een worstelwedstrijd met zijwind maakt. Het echte zwakke punt is de hitte: als je in de zomer je rijstrook filtert, kookt je rechterbeen door je spijkerbroek, en het bijtanken met koolhydraten kan chagrijnig zijn onder de 50° F tot ze goed is opgewarmd. Wat Harley met deze herintroductie goed deed, was de lange, lage chopper-ziel intact houden en deze in een motor wikkelen die je niet laat stranden. De betrouwbaarheid uit deze tijd van de Evolution is echt solide als je de olie vers houdt.