Ducati Monster 900

Pojechałem trzy lata i 22 000 kilometrów na Monster 900 z '96, a ten Desmodue L-twin wciąż mnie prześladuje — sposób, w jaki ciągnie się z 3000 obr./min z mocną mechaniczną korą, której żadna inline-four nie może udawać. Rama kratowa to mistrzowska klasa w stylu podwozia; zdajesz sobie sprawę z każdej zmiany tekstury asfaltu, nie dając się nim pokonać, a mokra waga 185 kg znika w momencie, gdy wpadniesz w zakręt. Natryskiwanie gaźnika jest wybredne w chłodne dni, a widelce Showa odchylają się podczas intensywnego hamowania, jeśli wstępne obciążenie nie jest wybierane prawidłowo, ale są to problemy, którymi nauczysz się zarządzać, a nie tolerować. Usługi zaworów Desmo co 6000 km będą kosztować prawdziwe pieniądze i prawdziwy spokój ducha, ale nikt nie kupił Monster 900, ponieważ chciał bezproblemowego urządzenia.

900 Monster jest naprawdę odurzający w sposób, w jaki nowoczesne rowery nagie po prostu nie są - ten duży L-twin młotkuje moment obrotowy od 3000 obr./min, a całe podwozie wibruje z mechaniczną uczciwością. Prowadziłem wersję z gaźnikiem przez dwa lata, a silnik Desmo nagradza dopasowanie prędkości i płynną pracę przepustnicy; nadużywaj go i karze cię porywającym tankowaniem przy niskiej prędkości i ciepłem moczeniem prawej nogi w ruchu miejskim. Wariant wtryskowy 900ie oczyścił najgorsze potykanie gaźnika na biegu jałowym, chociaż wczesne jednostki miały własne płaskie miejsce około 4500 obr./min, które wymagało zmiany mapy dealera. Obsługa jest bardziej neutralna niż ostra - widelce Showa są miękkie, a tylny amortyzator wymaga poprawy prędkości sprężyny w ciągu pierwszych 10 000 km, jeśli jeździsz z entuzjazmem.