Ducati Monster 900 S

900S nauczył mnie, że motocykle mogą mieć rzeczywiste osobowości - ten jest uparty, wymagający i czasami irytujący, co w jakiś sposób sprawia, że kochasz go bardziej. Ten pochodzący z Pantah L-twin mocno ciągnie z 3500 obr./min dzięki mechanicznej ścieżce dźwiękowej, której żaden nowoczesny rower nie powtarza: brzęczenie zaworu, korka wlotowa, uderzenie spalin, wszystko to ułożone w coś, co czujesz się żywe pod tobą. Jednostronne wahadłowe ramię i rama kratowa sprawiają, że każda usługa zatrzymuje się w galerii, ale nie oszukuj się - gaźnik jest złośliwy w chłodne dni, zawieszenie jest miękkie na wszystko, co porywające, a ciepło w korku upieczy prawą nogę przez dżinsy. Przez dwa lata przejechałem 14 000 mil i nigdy nie przestałem tego zauważać; po prostu nigdy nie przestało mi przypominać, że został zbudowany z myślą o pasji, a nie dla wygody.

Generacja 2 Monster 900 S pracuje na biegu jałowym z ziemniaczano-ziemniaczanym lopem, który wciąż obraca głowę przy zatrzymaniu paliwa, a gdy się toczysz, ten bliźniak Desmo o pojemności 904 cm3 mocno ciągnie z 3000 obr./min z mechaniczną pilnością, żaden nowoczesny rower typu ride-by-wire nie może udawać. Poprawy gaźnika Ducati naprawdę pomogły — zimne starty to mniej rytuał, a płaski punkt około 4500 obr./min, który nękał wcześniejsze węglowodany, w większości zniknął, chociaż „głównie” wykonuje prawdziwą pracę w tym zdaniu. Przy wadze 185 kg wydaje się lżejszy niż sugeruje specyfikacja, można go poruszać i bezpośrednio na tylnych drogach, ale ustawienie pojedynczej przedniej tarczy na podstawach pozwoli Ci zaplanować punkty hamowania jak mecz szachowy. Żyj z nim codziennie, a ciepło pochłaniające tylny cylinder w korku, wąskie pasmo mocy wymagające stałej pracy skrzyni biegów w miastach, a zasięg około 200 km zbiornika sprawdzi Twoje zaangażowanie - ale nic w tym rowerze nigdy nie powinno być wygodne.