Yamaha Xs650

İki yaz boyunca restore edilmiş bir '69'a yaklaşık 4.000 mil yol kat ettim ve XS650 dürüst bir şekilde ününü kazanıyor - sadece çalışıyor. Paralel ikiz, 3.000 rpm'den sorunsuz bir şekilde çeker, benzer bir Triumph'un yağ sızıntısı endişesi olmadan tatmin edici bir mekanik darbeye sahiptir ve gösterilen 160 km/s hızını dramatik bir şekilde vurur. Kampana ön fren zayıf halkadır; ıslak koşullarda durmak yerine pazarlık yaparsınız, böylece önceden plan yapmayı veya daha sonraki bir disk dönüşümünü ayarlamayı öğrenirsiniz. Ergonomi nötrdür ve koltuk 90 millik süreler için tolere edilebilir, ancak orijinal karbonhidrat jeti yükseklikte eğilir ve temiz bir başlangıç istiyorsanız ateşleme noktalarının birkaç bin milde bir dikkat edilmesi gerekir.

Bir Triumph Bonneville ile arka arkaya restore edilmiş bir XS-1'e sürdüm ve gerçekten etkilendim - Yamaha orta aralıkta temizleyici çekiyor ve botlarınıza yağ dökmüyor. Bu paralel ikiz 4.500 rpm'de tatmin edici bir mekanik vuruşa sahip ve 6.500 oranında gerçek aciliate dönüşüyor ve 177 km/s azami hız dürüst, iyimser değil. Kampana frenler bariz zayıf halkadır; kuru koşullarda yeterlidirler ancak ıslak koşullarda ciddi planlama gerektirirler ve tekrarlanan sert durmalar onları utanç verici derecede hızlı solur. Gen 1'in üzerindeki karbüratör iyileştirmeleri soğuk başlangıç davranışına yardımcı oldu, ancak nemli sabahlarda hala küçük bir boğulma, gıdıklama ve dua ritüeli yapıyorsunuz, yakalamadan önce.

Gen 3 XS650 nihayet Yamaha'nın ciddiymiş gibi hissettirdi - bu ön disk seçeneği, eski tamburun sizi dua ettireceği ıslak asfaltta güveni değiştiriyor ve şarj sistemi yükseltmesi, pilin Salı günü görüp görmeyeceği konusunda endişelenmeyi bıraktığınız anlamına geliyor. 653cc paralel ikiz, 3.500 ile 6.500 rpm arasında tatmin edici, neredeyse İngiliz dürüstlüğüyle hareket ediyor, asla çığlık atıyor gibi davranmıyor, sadece trafik filtreleme ve iki katlı sürüşü gerçekten rahat hissettiren kalın, kullanılabilir tork sağlıyor. Otoyol hızlarında 130 km/s civarında kolay bir seyir hızında oturur ama iddia edilen 175'e doğru ilerlemeye başlar ve titreşimler bileklerinize sürünür ve aynalar lekeli izlenimciliğe dönüşür. Asıl sıkıntım, tutarlı bir başlangıç yapmak istiyorsanız düzenli dikkat gerektiren nokta ateşlemesi - elektriksel iyileştirmelere rağmen hala takılıdır ve stok ön süspansiyon çatalları, canlı kanyon oymacılığının bir sohbetten ziyade bir müzakere gibi hissetmesini sağlayacak kadar yumuşaktır.

Yamaha'nın TX650 tanımı yeni bir başlangıç gibi geldi ve bu ön disk freni, tamburun süngerimsi iyimserliğinden yıllar sonra gerçekten memnuniyetle karşılandı - gerçek bir güvenle ısırıyor ve frenlemeyi bir duadan bir plana dönüştürüyor. Revize edilmiş çerçeve geometrisi direksiyonu gözle görülür şekilde sıkılaştırır; bu nesil, önceki XS650'lere göre daha sakin bir şekilde virajlarda ilerler ve karayolu virajlarında daha az gergin olur. Bununla birlikte, güncellenmiş elektrikler kendi dizilerini tanıttılar - bu bisikletlerdeki ilk anlamsız ateşleme sistemleri 15.000 mil civarında gremlinler geliştiriyor ve karanlık bir yol kenarında aralıklı kıvılcım sorunlarını takip etmek en kötü şekilde karakter oluşturmaktır. Motorun kendisi yıldız olmaya devam ediyor: 653cc ikiz, etli, doğrusal torkla çekiyor, iğrenç olmadan düzgün mekanik ses çıkarıyor ve temel bakımla ölmeyi reddedecek.

Yamaha sonunda gremlinlerin çoğunu C ve D modellerine göre sıraladı - revize edilmiş karbonhidratlar aslında 3.000 milden sonra uyum içinde kaldı ve elektronik dönüş sinyalleri utanç verici olmayı bıraktı. Bu 653cc'lik ikiz hala 3.500 rpm'den yukarı doğru gerçek bir otorite ile hareket ediyor ve 130 km/s hızında seyir yapmak, onu vintage dekorasyon olarak görmeyen insanları şaşırtacak şekilde zahmetsiz hissettiriyor. Sürüş ilham vermekten ziyade dürüsttür - tahmin edilebileceği şekilde yönlendirilir, ancak zorlu orta köşe kaldırımında bastırırsanız yuvarlanır ve ön kampana fren, hızda ciddi planlama gerektirir. 204 kg ağırlığında hafif değil, ancak düşük sallanan kütle, sayının önerdiğinden daha yönetilebilir hissettiriyor.

Yamaha, E ve F modellerinde en önemli olanı sessizce düzeltti - yükseltilmiş alternatör aslında talebe ayak uyduruyor, ve ceket cebimde yedek sigortalar taşımayı bıraktım. 653cc'lik ikiz, 3.000 rpm'den hızlanabilen ve süpürük yollarda koşması gerçekten eğlenceli olsa da, tatmin edici alçak orta homurdanışla hala hareket ediyor, ancak iddia edilen 175 km/s hızında rahat hissettirmeden önce nefesini kesiyor. 204 kg'daki ıslak ağırlık dürüst ama korkutucu değil ve yeni aletler nihayet size önceki belirsiz iyimserlik yerine okunaklı bilgiler veriyor. Zayıf bağlantı, önceki E modellerinde ön tambur olmaya devam ediyor - eğer sizinki diske yükseltilmediyse, dağ yollarına güvenmeden önce bunun için bütçe ayırın.

İki yıl boyunca kullandığım XS650H beni bir kez bile mahsur bırakmadı ve bu herhangi bir teknik sayfadan daha fazlasını söylüyor. Bu 653cc'lik paralel ikiz, yaklaşık 3.000 rpm'den tatmin edici bir vuruşla çeker, 110 km/s hızla konforlu bir otoyol yolculuğuna yerleşir ve ancak nadiren ihtiyaç duyduğunuz 7.000 rpm kırmızı çizgiyi kovaladığınızda gergin hissetmeye başlar. G ve H modellerindeki revize edilmiş ön fren, önceki genlere göre gerçek bir gelişmedir, ancak 'iyileştirilmiş' görecelidir; duraklarınızı erken planlayın ve ciddiye alın. Ağırlık dağılımı iyidir, 800 mm koltuk yüksekliği ortalama boylu sürücüler için çalışır, ancak 218 kg yavaş otopark manevralarında ve kamber dışı herhangi bir yüzeyde kendini gösterir.

Yamaha, XS650'nin bittiğini biliyordu ve Heritage Special bir veda mektubu gibi hissettiriyor - bu tel jantlar ve klasik krom dokunuşlar her yakıt durağında hayranlık uyandırıyor. Motor hala bu tatmin edici alçak orta homurdanışla çalışıyor ve bir B yolunda yuvarlandığınızda, paralel ikizin ritmi, modern bisikletin tekrarlanamayacağı şekilde cildinizin altına giriyor. Ama dürüst olalım: 1982'de şasi, süspansiyon ve fren donanımı, çağdaş Japon rekabetine karşı utanç verici bir şekilde tarihlendirildi ve elektrikler, hiçbir bağlantı şemasının tam olarak açıklamadığı çılgın bir gremlin geliştirme alışkanlığına sahipler. Yine de, rahat bir hafta sonu sürüşü ve mekanik sadeliğin saf zevki için, bu yaşlı köpeğin bugünkü fiyatının iki katı bisikletten daha fazla ruhu var.