Yamaha Wr 250 F

Yamaha 2001'de ilk WR250F'yi piyasaya sürdüğünde, ciddi enduro sürücülerinin dört zamanlı bir modelden beklediklerini gerçekten değiştirdi - DOHC motor yaklaşık 4.000 rpm'den temiz bir şekilde çekti ve 9.000'i geçmeye devam etti ki bu o sırada 250 single için neredeyse müstehcen geldi. 118 kg ıslak olduğunda, iki zamanlı bir KTM 250 EXC'den belirgin şekilde daha ağırdı ve sıcak bir öğleden sonra bu kütle öğleden sonra sıkı teknik tek tekerlekte taşlama hissettiniz. Yine de yakın oranlı şanzıman bir keşifti - her kayalık tırmanış için tam olarak doğru vitesi seçebilirdiniz ve orada kaldı, ve bu titanyum valfler, üst ucun herhangi bir Japon dört zamanlı herhangi bir Japon dört zamanlı hakkına sahip olduğundan daha uzun süre spesifikasyonda kaldığı anlamına geliyordu. Gerçek dünyadaki en büyük şikayetim jetting oldu: karbonhidrat emisyonları geçmek için fabrikadan kaçtı ve siz onu yeniden püskürtüp gaz durdurucuyu çekene kadar, belki de bisikletin %80'ini kullanıyordun.

Gen 2 WR250F nihayet ilk motosikletlerin sert, ani güç bandını çözdü - revize edilmiş kafa ve güncellenmiş karbonhidrat jeti, ona sürekli debriyaj kayması olmadan sıkı tek pistte çalışabileceğiniz daha temiz, daha kullanışlı bir orta menzil sağladı. 118 kg ıslak olduğunda, hareket ettiğinizde rakamların önerdiğinden daha hafif hissettiriyor ve geliştirilmiş süspansiyon bağlantısı, arka ucun kayalık inişlerde dolanmaya çok daha az eğilimli hale getirdi. Bununla birlikte, 985 mm'lik koltuk yüksekliği teknik arazide altı metrenin altındaki herkes için gerçekten acımasızdır - tabii yapacaksınız ve bunun bedelini ödeyeceksiniz - ve stok Mikuni flatslide karbonatının deniz seviyesinden ayrıldığınız anda hala reddedilmesi gerekiyor. Bakım aralıkları bir DOHC motor için agresiftir; Her 25 saatte bir valf boşluklarını kontrol etmekte rahat değilseniz, alışveriş zamanı için bütçe ayırın, aksi takdirde bu bisiklet ihmalinizi sessizce ve pahalı bir şekilde cezalandıracaktır.

2013 yakıt enjeksiyonlu WR250F'ye iki sezon ve yaklaşık 4.000 km harcadım ve bu bisiklet enduro sürüşü hakkındaki düşüncelerimi gerçekten değiştirdi - revize edilmiş çerçeve ön üçgende fark edilir derecede daha sert ve KYB süspansiyonu kare kenarlı kayaları bu ağırlıkta her şeyden daha iyi yutuyor. FI versiyonu dağlarda sabah 6'da zahmetsizce çalışır, boğulma dansı yok, su basmış motor yok; karbonatlı bir bisikletle dondurucu havada mahsur kalana kadar küçük bir şey. Yüksek devirli güç bağımlılık yapar ancak acımasızdır - dar çevirmelerde devirlerin 8.000'in altına düşmesine izin verin ve kötü bir şekilde tökezler ve uzun bir teknik günde önkolunuzu gazlandıracak sürekli debriyaj çalışması gerektiren sürekli debriyaj çalışması gerektirir. 985 mm'lik koltuk yüksekliği de bunu kimin güvenle kullanabileceğini gerçekten sınırlıyor; 182 cm'lik boyum ve bana yakışıyor, ancak daha kısa bisikletçilerin tüm gün mücadele ettiğini izledim.