Yamaha Ttr125

Spędziłem dwa sezony prowadząc TTR125 2001 wraz z moim siostrzeńcem i ostatecznie sam rzuciłem na niego nogę na ciasnym singletracku - to po prostu działa. Dostarczanie mocy jest tak płynne, że prawie nudne, ale o to właśnie chodzi: nowi zawodnicy budują pewność siebie zamiast walczyć z kolcami przepustnicy. Hamulce bębnowe są odpowiednie dla wymaganych prędkości, chociaż przód wydaje się drewniany, gdy naciskasz mocniej na zjazdach. Moją jedyną prawdziwą frustracją było to, że zaczynam być naprawdę upartym, gdy jest zimno - zła technika i odbije się wystarczająco mocno, aby przypomnieć ci, kto jest szefem.

Udałem trzy sezony jazdy na Gen 2 TTR125 - głównie ucząc mojego siostrzeńca i od czasu do czasu sam bichając go po ciasnych torach - a rzecz po prostu odmawia pęknięcia. Aktualizacje węglowodanów w porównaniu ze specyfikacją startową są w najlepszym razie subtelne; nadal będziesz czuć lekkie wahanie przed bezczynnością w chłodne dni, aż będzie odpowiednio ciepło, ale gdy osiągnie temperaturę, reakcja przepustnicy jest czysta i przewidywalna, co jest dokładnie tym, czego chcesz dla początkujących. Przy wadze 84 kg jest naprawdę wystarczająco lekki, że dziesięciolatek może go podnieść po przewróceniu, a wysokość siedziska jest wybaczająca, bez uczucia ciasnego dla dorosłych wykonujących krótkie chwile. Uczciwą słabością jest pułap najwyższej klasy — 90 km/h przyjeżdża szybko i tam pozostaje, więc każdy kierowca, który szybko postępuje, będzie kupował coś większego w ciągu 18 miesięcy.

Udałem trzy sezony jazdy na TTR125 i najbardziej uderza Cię to, jak uczciwe jest dostarczanie mocy - bez niespodzianek, bez dramatu, po prostu płynne przyciąganie liniowe, które pozwala nerwowemu nowemu jeźdźcowi budować pewność siebie bez ukarania. Chłodzony powietrzem singiel zaczyna kopać po raz pierwszy, gdy jest ciepło, może trzeci kopt zimny, i nigdy nie sprawił, że utknąłem w ciągu czterech lat mieszanych szlaków i jazdy na podwórku. To powiedziawszy, 8 koni mechanicznych kończy się pomysłami żenująco szybko na otwartych paleniskach, a większe nastolatki poczują, że podwozie ciężko pracuje pod każdym rzeczywistym ciężarem. Aktualizacja Gen 3 to zasadniczo praca z naklejkami - jeśli wybierasz między 2004 a 2006, kup tańszą i wydaj różnicę na odpowiednie buty.

Udałem dwa sezony na Gen 4 TTR125LE, a sam rozruch elektryczny uzasadnia premię - zimne poranne ponowne uruchomienie na zboczu wzgórza staje się nie-wydarzeniem zamiast bolesną próbą. Zmiany zawieszenia Yamaha w porównaniu z generacją 3 są subtelne, ale realne; przednie tory koleżeją bardziej uczciwie i nie odchylają się tak ostro nad osadzonymi skałami na leśnych szlakach. Silnik o pojemności 124 cm3 jest celowo miękki i nie jest to pukanie — buduje zaufanie nowszych kierowców, a jednocześnie ma wystarczającą ilość chrząkania średniego zakresu, aby bez dramatów wyciągnąć cię z ciasnych przełączników. Uczciwą słabością jest waga: 88 kg wydaje się masywne w przypadku 125 kg, a kiedy walczysz z nim w pozycji pionowej po przewróceniu w głębokim piasku, chciałbyś, żeby Yamaha znalazła gdzieś o pięć kilogramów mniej.