Yamaha Tdm 900

Ta 270-stopniowa korba sprawia, że 900 czuje się jak palec z manierami - jest to mocny moment obrotowy z 3500 obr./min, który bez dramatów wyciąga cię z alpejskich spinek do włosów, a nowa rama wzmocniła mgliste prowadzenie, które znacznie nękało 850. Przebyłem na tym 600 km dni i przybyłem zirytowany tylko na lekko wąskim siedzeniu, które zaczyna gryźć około godziny czwartej, a nie na sam rower. Połączone hamulce dziwnie budzą pewność siebie na mokrej nawierzchni, ale pozbawiają wrażeń, gdy chcesz mocno hamować w zakręcie o zmniejszającym się promieniu - Yamaha wyraźnie dostroiła je pod kątem bezpieczeństwa niż w sporcie. Nie jest efektowny, nie wygra argumentów o stołku barowym, ale TDM 900 Gen 1 jest jednym z tych rowerów, które przestajesz doceniać dopiero po jego sprzedaży.

Po 18 miesiącach i 22 000 km na TDM 900 z 2008 roku naprawdę walczę z podstawowym pakietem - ten bliźniak 270° mocno ciągnie się z 3500 obr./min i po prostu dostarcza w sposób, który denerwuje motocyklistów sportowych w niewłaściwych momentach. Zmieniony wtrysk paliwa w Gen 1 jest szczególnie czystszy na biegu jałowym; koniec polowania z prędkością miasta, a zimne starty zachowują się same. Frustruje to ochrona przed wiatrem, która jest przeciętna pomimo rozmiaru ekranu, a lusterka wibrują w bezużyteczność powyżej 130 km/h — dwie rzeczy, które Yamaha absolutnie mogła naprawić, a czego nie zrobiła. To nie jest efektowne, siedzisko biegnie ciężko po 300 km i nikt w kawiarni nie zapyta o to, ale przeniesie ciebie i cały zestaw sakni przez przełęcz górską, a następnie doprowadzi cię do pracy w poniedziałek bez dramatu.