Triumph Bonneville America

Ameryka wprowadziła Triumph na rynek krążowników z oryginalnym stylem - ta długa, niska sylwetka zmienia głowę w sposób, w jaki standardowy Bonneville po prostu nie robi. Podwójny silnik o pojemności 790 cm3 czysto ciągnie się z niskich obrotów, a wysokość siedziska 700 mm to prawdziwy budowniczy pewny siebie dla krótszych jeźdźców, którzy stawiają obie stopy na światłach. Ale przekrocz 120 km/h, a sterowanie do przodu zacznie z tobą walczyć, wiatr uderza jak ściana i zdajesz sobie sprawę, że ten rower został zbudowany do sobotnich porannych tras kawiarnianych, a nie mil międzystanowych. Wibracje przez kołki stają się męczące na czymkolwiek dłuższym niż dwie godziny, a zawieszenie jest tak miękkie, że przecina się w środku rogu, jeśli naciskasz nawet skromnie mocno.

Amerykański bliźniak 865 cm3 ciągnie z prawdziwym przekonaniem z prędkością około 3500 obr./min, a to niskie siedzenie 700 mm sprawia, że niżsi jeźdźcy czują się naprawdę pewni siebie, a nie tylko tolerowani. Wtrysk paliwa wygładził denerwowanie gaźnika w zimnym rozruchu, chociaż mapowanie EFI nadal wydaje się nieco nagłe pękanie przepustnicy poniżej 4000 obr/min w mieście - coś, czego nauczysz się pracować, a nie naprawiać. Przy prędkościach autostradowych jest doskonale skomponowany, ale 224 kg zaczyna się ogłaszać podczas ciasnych górskich przesiadek lub powolnych manewrów parkingowych, gdzie ciągle go muszkujesz. Największą szczerą krytyką nie jest wydajność — chodzi o to, że Triumph nigdy w pełni nie rozwiązał wibracji przez kołki powyżej 5500 obr./min, a lusterka są zasadniczo dekoracyjne przy prędkościach powyżej 110 km/h.