Sym Joyride 200

Ik heb achttien maanden lang een Joyride 200 van de eerste generatie gereden als dagelijkse pendelaar en hij heeft me nooit gestrand, wat voor deze prijs meer waard is dan welk dynonummer dan ook. De motor van 171 cc trekt netjes uit lage toerentallen en als je met 90 km/u op de snelweg rijdt, voelt kalm aan, maar als je hem vraagt om op 110 te zitten voor lange stukken, dan werkt de motor hard en kruipen trillingen in je handen. De klassieke retrostijl veroudert beter dan de meeste budgetscooters uit die tijd, maar de basisinstrumenten — geen brandstofmeter, geen tripmeter — zullen je frustreren als je voor de derde keer droog rijdt op een binnenweg. De remmen zijn voldoende functioneel, maar niets meer, en met name de achtertrommel moet op nat wegdek stevig en snel worden ingezet.

De Gen 2 Joyride 200 is het soort fiets dat zijn kwaliteit bewijst door maandenlang gebruik in plaats van tijdens een testrit — de herziene afstelling van de ophanging maakt het rijden in de stad echt glad zonder marshmallowzacht te worden, en de update van het brandstofsysteem betekent dat koude starts niet langer hoeven te worden overgehaald. Een snelheid van 90 km/u voelt kalm aan, maar als je naar die geclaimde 110 duwt, raakt de 171 cc single buiten adem terwijl trillingen in de vloerplanken kruipen. De verbeterde remcomponenten zijn een echte upgrade — de voorbeet is zelfverzekerd zonder dat het te zwaar wordt — maar bij een natte en langzame parkeermanoeuvre van 148 kg doet denken dat dit geen lichtgewicht stadsdart is. De bouwkwaliteit van SYM ondermijnt zijn Japanse rivalen op het gebied van pasvorm en afwerking, maar er gaat eigenlijk niets kapot, wat meer telt dan zou moeten.

De Gen 3 Joyride 200 is het soort fiets dat je niet meer opmerkt — en dat bedoel ik als een compliment. Na 14 maanden en ongeveer 11.000 km woon-werkverkeer en weekendexplosies werkt het gewoon: de herziene carburatie heeft een vlakke plek schoongemaakt waar eerdere versies last van hadden, en door de vernieuwde geometrie voelde hij merkbaar meer geplant aan in het midden van de bocht op uitgestrekte A-wegen. Op een vlak stuk haalt hij een aangegeven snelheid van 112 km/u, wat eerlijk genoeg is, al begint hij bij zijwind echt zenuwachtig te worden bij een bocht van 95 km/u. Een scooter van 148 kg op 16-inch wielen heeft zijn grenzen. Het digitale dashboard is een echte upgrade ten opzichte van de oude analoge klokken, maar de brandstofmeter klopt nog steeds niet in het laatste kwartaal, en de achterwielophanging wordt na ongeveer 8.000 km vaag en moet eerder worden gereviseerd van de demper dan de prijs echt rechtvaardigt.