Suzuki Sv650

2000 ile 2003 yılları arasında çıplak bir SV650'ye 22.000 kilometre koştum ve hala o motoru düşünüyorum - 645cc V-twin, iki katına mal olan bisikletleri utandıran orta menzilli bir homurdanmaya sahip ve 4.000 rpm'den kırmızı çizgiye kadar hareket etme şekli, dört dörtlü uçların nadiren yaptığı gibi canlı hissettiriyor. Boru şeklindeki çelik çerçeve, sizi dövmeden bileklerinizden her şeyi telgraf çeker ve 198 kg ıslak olduğunda girdilerinizden ziyade zihninizi okuyormuş gibi yön değiştirir. Karbonhidratlar dürüst bir hayal kırıklığıdır: Soğuk sabahlar boğulma ritüeli ve en az iki dakikalık topaklı rölanti anlamına geliyordu ve önceki sahibi senkronizasyon hizmetini atlasaydı, bunu kalıcı 4.000 rpm düz bir nokta olarak hissedersiniz. Ancak bu bisikletle ilgili hiçbir şey bir uzlaşma gibi gelmiyor - Suzuki bir fiyat noktasına ulaşmaya çalışırken yanlışlıkla neredeyse mükemmel bir motosiklet yaptı.

2006 SV650S'ye 34.000 kilometre yol kat ettim ve bu şey sıkıcı olmayı reddetti - 90 derecelik V-twin, yakıt enjeksiyonlu değişimlerin gerçekten tekrarlayamayacağı bir hırıltıyla 4.000 rpm'den sert çekiyor. Gen 2 çerçeve geometrisi, direksiyonu orijinaline göre belirgin bir şekilde sıkılaştırdı; kanyon yolları gergin değil sezgisel hissettiriyor ve 169 kg ıslak ağırlık, bisikleti yönetmek yerine gerçekten kullandığınız anlamına geliyor. Karbonhidratlar dürüst bir uyarıdır: 5°C'nin altındaki soğuk sabahlar boğulmaya karşı sabır gerektirir ve jetting sonunda yapacağınız bir konuşma haline gelir. Gen-2 gövdesi insanları böler - peri S modeli maksatlı görünüyor, çıplak bir şey eksik gibi görünüyor - ancak hareket ettiğinizde hiçbir fikrin de önemli değil.