Suzuki Let's 50

Przeprowadziłem jeden z nich przez dwie zimy w Tokio i upalne lato w Osace, a Let's 50 Gen 1 jest dokładnie tak, jak wygląda - bezsensowny dojazd 49 cm3 z zerowym napięciem. Dwusuwowy silnik ciągnie czysto z biegu jałowego do około 45 km/h, gdzie osiada w swoim szczęśliwym miejscu, ale poproś go, aby uderzył w żądane 60 na cokolwiek innego niż płaski asfalt tylnym wiatrem, a będziesz rozczarowany. Hamulce bębnowe są przewidywalnie miękkie, a zawieszenie jest dostrojone do gładkiej nawierzchni - uderz w dziurę z prędkością, a twój kręgosłup wie o tym. To, co robi dobrze, to prawdziwa lekka prostota: oszczędność paliwa około 45—50 km/l, wysokość siedzenia, która działa nawet dla niższych jeźdźców, oraz silnik, który można zdiagnozować na ucho.

Przez dwa lata prowadziłem Gen 2 Let's 50 jako codzienny rower do zadań w Osace, a poprawiony gaźnik naprawdę sprawił, że zimne starty były mniej porannym argumentem - poprzedni właściciele znają wiertło. Zaktualizowane strojenie zawieszenia jest subtelne, ale realne; uderzenia prędkości nie przypominają wizyty u dentysty niż wcześniej, chociaż przy 68 kg nadal zostaje przewrócony przez myjnię ciężarówek na większych drogach. Prędkość maksymalna to uczciwa 47—48 km/h w powietrzu, a nie deklarowana 50, a każdy wiatr przeciwny przypomina, że jest to dwusuwowy silnik o mocy 3,7 KM i nie ma dokładnie żadnych przeprosin. To, co Suzuki ma właśnie tutaj, to geometria — wysokość siedzenia 720 mm i wąskie podnóżki oznaczają, że nawet niżsi zawodnicy stawiają obie stopy płasko, co buduje pewność niskiej prędkości, która zmienia zdenerwowanych początkujących zawodników w prawdziwych jeźdźców.

Gen 3 Let's 50 to miejsce, w którym Suzuki wzięło udział w ich ekscytacji i wprowadziło prawo do zabawy. Przejście z dwusuwowego na czterosuwowe było nieuniknione - emisje Euro nie obchodziły się o przyjemność dojazdów do pracy - ale rezultatem jest skuter, który odsuwa się od sygnalizacji świetlnej z całą pilnością mężczyzny noszącego sofę. To powiedziawszy, jest teraz naprawdę udoskonalony: wibracje prawie zniknęły, zużycie paliwa jest żenująco oszczędne, a odnowiona owiewka zrzuca wiatr lepiej niż poprzednia generacja. Jeździłem jednym przez sześć miesięcy po ulicach Osaki i nigdy nie przegapiłem rytmu, ale każdego ranka przekręcałem przepustnicę, mając nadzieję, że coś się zmieniło z dnia na dzień, i nigdy się nie stało.