Suzuki Intruder C800

Ik heb 22.000 km gereden op een C800 uit '98 en ik ben nooit gestrand, wat meer is dan ik kan zeggen van een paar Harleys die ik heb gehad. De 805cc V-twin trekt met echte kracht vanaf 2.500 tpm — die koppelpiek bij 3.500 tpm is reëel en bruikbaar, geen dynofictie. De riemaandrijving is stil, onderhoudsarm en draait nog steeds op 60.000 km op de motoren die ik heb gezien; Suzuki had dat systeem vanaf dag één goed. Waar hij struikelt, ligt boven de 130 km/u — het brede stuur wordt een zeil, de motor raakt buiten adem en je polsen beginnen ruzie met je te maken na twee uur in de wind.

Ik heb bijna 18.000 km gereden op een C50 uit 2007 en de 805cc V-twin heeft me nooit een reden gegeven om eraan te twijfelen — die koppelpiek bij 3.500 tpm betekent dat je puur luiheid door het stadsverkeer rijdt, en dat is precies waar het om gaat. Snelwegstints tot 150 km/u voelen stabiel en ontspannen aan, hoewel de windstoot daarboven snel oud wordt zonder scherm, en de spiegels trillen slecht genoeg tot voorbij 130 dat van rijstrook wisselen een raadspel wordt. De zithoogte van 700 mm is een echt cadeau voor kleinere rijders, en de lage, brede houding wekt vanaf de eerste dag vertrouwen, maar hou jezelf niet voor de gek over het gewicht: 227 kg bijt terug op krappe parkeerplaatsen op elke helling. De 'rebadging' naar de Boulevard C50 veranderde niets aan de mechanica, wat zowel geruststellend als een beetje teleurstellend is; Suzuki had iets kunnen doen aan het matige remgevoel en de actieradius waardoor je elke 200 km op zoek bent naar een station.