Suzuki Gn 125

Şehir trafiğinde ve ara sıra hafta sonu arka yolda gidip gelen birinci nesil GN125'e yaklaşık 8.000 km harcadım ve beni en çok etkileyen şey bisikletin ne kadar dürüst hissettiğiydi - hatalarınızı maskeleyecek elektronik cihazlar yok, kazanamadığınız başınızı belaya sokacak güç yoktu. 124cc OHC single, yaklaşık 3.500 rpm'den temiz bir şekilde çeker, gün boyu 80 km/s hızında rahatça oturur ve 90'ın üzerinde bir ayar çatalı gibi ellerinizi çubuklardan uzaklaştırmaya başlar. Bu kampanalı ön fren gerçekten uykuyu kaybettiğim tek şey - ıslak ortamda, aklı başında herhangi bir kişinin beklediğinden yaklaşık iki araba uzunluğu daha erken planlama yapmayı gerektirir, ve ayakkabılar parladıkça daha da kötüleşir.

Şehir trafiğinde işe gidip gelen '91 GN125'e yaklaşık 18.000 km harcadım ve bu şey ölmeyi reddetti - Gen 2 karbüratörlü ince ayar, soğuk çalıştırmaları önceki bisikletlere göre belirgin şekilde daha az telaşlı hale getiriyor ve orta menzilde ateşleme daha net geliyor. Bu 124 cc'lik parmak uçağı, çok çalıştığını hissetmeden önce dürüstçe yaklaşık 90 km/s hıza ulaşıyor ve 105 km/s iddia edilen azami hız gerçek ama rahatsız edici - dik sürüş pozisyonunda rüzgar patlaması 85'i geçerek yorucu hale geliyor. Koltuk 45 dakika boyunca iyi durumda, frenler sadece ön ve arkada yeterli tamburlu ve kırsal yollarda sollama yapmak güvenden ziyade gerçek planlama gerektirir. Bu neslin doğru yaptığı şey güvenilirliktir: İki yıllık günlük kullanımda temizlemek için karbonhidrata bir kez dokundum ve zinciri değiştirdim - hepsi bu.

98 GN125'le şehre gidip gelme ve hafta sonu patlamaları boyunca 14.000 km sürdüm ve bu şey kırılmayı reddetti. OHC single, yaklaşık 4.000 rpm'den temiz bir şekilde çeker, gün boyu 85 km/s hızında mutlu bir şekilde oturur ve bu jenerasyonun revize edilmiş koltuğu 90 dakikalık bir koşu için gerçekten rahattır - önceki bisikletlerdeki düz tahtalara göre gerçek bir gelişme. Ön disk, takıldığı yerde, anlamlı bir yükseltmedir; rakip Hondas"ın çoktan öne çıktığı bir zamanda yalnızca davul pazarları yetersiz kalıyordu. Dürüst zayıflık: 95 km/s'yi geçtikten sonra bir ayar çatalı gibi vızıldayıyorsunuz, otoyollarda sollama yapmak dürtü yerine planlama gerektiriyor ve karbonhidrat 6.500 rpm civarında düz bir noktaya fırlatıyor ve denediğim hiçbir jetting ince ayarının tamamen yok olmadığını düşünüyorum.

Şehir trafiğinde iki yıl boyunca günlük bir sürücü olarak Gen 4 GN125'i kullandım ve beni gerçekten şaşırttı - OHC tekli düşük devirlerden temiz bir şekilde çekiyor, karbüratör soğuk sabahlarda nadiren somurtuyor ve dik oturma pozisyonu bir saatlik dur-git boyunca sırtınızı dürüst tutuyor. Emisyon güncellemeleri, bir vitesi daha uzun tutmayı öğrenene kadar bir döner kavşaktan her hızlandığınızda fark edeceğiniz 3.000-4.000 rpm geçişinde kısa bir süre tereddüt etmesini sağlayabilecek biraz daha zayıf bir jetleme getirdi. 80 km/s'nin üzerindeki otoyollar dürüstlüğün acı verdiği yerdir: motor tavana yakın sert dönüyor, rüzgar gürültüsü hızlı yükseliyor ve her titreşimi çubuklardan ve mandallardan hissetmeye başlıyorsunuz - 95 km/s teorik bir sayıdır, yaşamak istediğiniz bir yer değil. Ancak onu kentsel yan sokaklardan atıp, 50-60 km/s hızla trafiği filtreleyin ve gerçekten doğru boyutta, etrafta gezinmesi kolay ve mekanik kaygıyı giderecek kadar ucuz hissettiriyor.