Suzuki Bandit 1200

GSF1200, 4.000 rpm'den fazla gaz kelebeğini kırdığınız anda göğsünüze çarpıyor - yağ soğutmalı dörtlü bir spor bisiklet gibi dönmüyor, yük treni gibi tork veriyor ve geniş bir A yolunda gerçekten bağımlılık yapıyor. Üç yıl boyunca benimkine 18.000 mil yol kat ettim ve motor hiç atlamadı, ancak şanzıman soğukken çentikli hissedebilir ve birinciden ikinci vites zaman zaman sağlam bir bagaja ihtiyaç duyar. Çıplak ekranın ekranı temelde dekoratiftir - 130 km/s'nin üzerindeki herhangi bir şey boyun kaslarınızla güreş maçı haline gelir ve S varyantı kaporta, rüzgar patlaması yeniden başlamadan önce size sadece 20 km/s rahat seyir sağlar. Çatallar frenleme sırasında sert bir şekilde dalıyor, arka şok şimdiye kadar en çok kullanılan örneklerde aşınmış, ve ön fren hissi Japon çağdaşlarına kıyasla ahşaptır, ancak süspansiyonu düzeltin ve yağ ve lastiklerden başka bir şey olmadan üç sahibinden daha uzun ömürlü bir bisikletiniz var.

Bu 1157cc hava soğutmalı dörtlü, 3.000 rpm'den bir yük treni gibi çekiyor ve asla gerçekten durmuyor - bu, spor bisikletlerini karşılaştırıldığında teatral hissettiren türden bir tork. Gen 2 süspansiyon güncellemesi gerçekten yardımcı oldu; çatallar artık sert frenleme altında utanç verici derecede yumuşak değil, ancak bagajlı uzun süpürgelerden çok zorlarsanız arka hala yuvarlanıyor. İki kış ve İskoç Yaylaları gezisinde 22.000 km harcadım ve beni sürekli rahatsız eden tek şey soğuk sabahlarda karbonhidrat kreması ve stop-start şehir trafiğinde yoğunlaşan bir debriyajdı. Hassas bir cihaz değil, ancak sigorta veya işletme maliyetlerinden mahrum kalmadan zemini hızlı ve rahat bir şekilde karşılamak için, bu fiyat noktasındaki hiçbir şey ona dokunmuyor.

2006 Bandit 1200S'de 18.000 kilometre koştum ve motor beni hiç hayal kırıklığına uğratmadı - bu 1157cc hava soğutmalı topu 3.000 rpm'den bir yük treni gibi çekiyor ve bunu yaparken gerçekten kızgın geliyor. Karbonhidratların soğuk havalarda 10 dakikalık sağlam bir ısınmaya ihtiyacı vardır, aksi takdirde bataklaşır ve tökezler, ki bu zaten yakıt enjeksiyonuna geçen bir dünyada 2006'da bile kasıtlı olarak arkaik geldi. Yol tutuşu ilham verici olmaktan çok yetkilidir - yavaş park yeri manevralarında 228 kg'lık ıslak ağırlığı fark edersiniz, ancak açık bir A yolunda motor geri bildirimlerinde kaybolur. Suzuki temelde bu son karbüratörlü yılı değişmeden sevk etti, bu ya saflara bir aşk mektubu ya da zihinsel olarak yakıt enjeksiyonlu GSF1250'ye geçtiklerinin bir işaretidir.

Yakıt enjeksiyonu 3.000 rpm'nin altındaki eski karbonhidratları temizledi ve soğuk sabahları olaysız hale getirdi, ancak gerçek hikaye hala şu motordur - 1157cc tork yağlı inline-four, 3.500 rpm'den bir yük treni gibi çeken ve hiçbiri için özür dilemiyor. İki Avrupa kışında 40.000 km'mi sürdüm ve bu şey saçma saatlerde ıslak kavşaklarda bile beni utandırmayı reddetti. Yarı kaporta bir uzlaşmadır - göğsünüz korunmuş durumda ama elleriniz 120 km/s'nin üzerinde donuyor ve ekran otoyolda kaskınızı sallayacak türbülans yaratıyor. 228 kg ağırlığında hafif değil ve yavaş park manevralarında her kilogramı hissedeceksiniz, ancak hareket ettiğiniz an ağırlığını kütlesinin yarısı olan bisikletlerden daha saygınlıkla taşıyor.