Royal Enfield Bullet 500 Es

Silnik konstrukcyjny jednostki był prawdziwym ulepszeniem w stosunku do starszego bałaganu przedagregatu, ale „ulepszenie” jest względne - ten rower wciąż płacze olej z uszczelek, które nauczysz się nazywać osobiście, a elektryka jest najlepszym argumentem Lucasa przeciwko brytyjskiej inżynierii. To powiedziawszy, żeliwna lufa 499 cm3 daje moment obrotowy przy niskich obrotach, który naprawdę Cię zaskakuje: włącz ją z prędkością 40 km/h na najwyższym biegu i po prostu ciągnie, wolno i nieuniknione jak ciągnik. Pojechałem jednym z Delhi do Manali w 1987 roku, a rower wytrząsnął trzema śrubami z podstawowej obudowy łańcucha, ale zrobiłbym to jeszcze raz - jest medytacyjna cecha w uderzeniu kciuk-kciuk z prędkością przelotu, której współczesne równoległe bliźniaki po prostu nie potrafią udawać. Wystarczy mieć przy sobie pełny zestaw narzędzi, zapasowy skraplacz i realistyczne oczekiwania dotyczące zużycia oleju.

Ten wielki singel wkracza w życie za pomocą przycisku ES jak niechętny starzec budzący się - powolny, celowy i całkowicie charakterystyczny. Poniżej 60 km/h jest naprawdę relaksujący, 40 Nm przybywa wcześnie i ciągnie czysto przez miasto bez większego zamieszania. Ale przekrocz 90, a cała maszyna zacznie brzęczeć, twoje ręce drętwieją, lustra stają się bezużyteczne, a mokry ciężar 187 kg przypomina ci, że nigdy nie było to przeznaczone do poruszania. Silnik ze stopu AVL z 2003 r. jest znacznie ciaśniejszy niż starsze żelazne jednostki - mniej płaczu oleju, lepsza niezawodność rozruchu - ale „lepszy” jest nadal względny; nadal będziesz nosić zestaw narzędzi i nauczyć się czasować nawyki wspomagania kopania prawą nogą.